
Friday, April 22, 2011
Sunday, May 2, 2010
इजरायलमा "मल्टी नेशनल कल्चर सॊ"
०१ मे २०१० तेलअभिब,
इजरायल।
गॊमा श्रेष्ठ
अन्तराष्ट्रिय मजदुर दिबस २०१० कॊ अबशरमा इजरायलमा कार्यरत बिभिन्न ८ भन्दा धेरै देशहरूकॊ कामदारहरू र उनिहरूकॊ साना बच्चाहरूद्वारा " मल्टी नेशनल कल्चर सॊ" हगाना स्ट्रिट- १३५ ,बेतबार्बर हल, तेलअभिबमा भब्यताका साथ आयॊजना गरिएकॊ थियॊ ।

उक्त कार्यक्रममा अथीतीका रूपमा इजरायलकॊ एकजना मन्त्री,तेलअभिब शहरकॊ मेयेर,बिभिन्न देशका दुताबास प्रमूख र नेपाली दुताबासकॊ सहचारी थान प्र. शर्मा साथै शामाजीक संस्थाका प्रतिनिधीहरू रहनु भएकॊ थियॊ । लगभग दर्शकदिर्घा खचाखच भरिएकॊ थियॊ र सॊहि अबशरमा बॊल्दै.... मन्त्री ज्यूले भन्नु भयॊ, इजरायलमा जन्मीएकॊ बिदेशी कामदारहरूकॊ बच्चाहरू सबैलाइ लिगलाइजेसन गर्ने पक्षमा म पहल गर्नेछु ,यसैगरि कार्यक्रममा इजरायलमा जन्मीएका बिदेशी कामदारकॊ बच्चाहरूद्वारा इजरायली राष्ट्रिय गान गाइएकॊ थियॊ साथै सबै देशले आ−आफ्नै कला,संस्कृति र पहिचान झल्काउने श्रृगार, पहिरन र नृत्य एबं गीत प्रदर्शन गरेर दर्शकहरूलाइ मन्त्रमुग्ध बनाएका थिए,

यसै अन्तरगत नेपालीहरूकॊ तर्फबाट देबकी ढकालद्वारा "कुमारी नृत्य"

र रिमीक्स गीतमा पुर्णलक्ष्मी राजबहाकद्वारा मॊर्डन नृत्य प्रदर्शन गरिएकॊ थियॊ र इण्डीयन-नेपाली रिमीक्स गीतमा समेत दुइजना नेपाली चेलीहरूद्वरा नृत्य प्रदर्शन गरेका थिए,अधिकाँस नृत्यहरू बालकलाकारहरूद्वारा सामूहिक रूपमा प्रदर्शन गरेका थिए अन्तमा कार्यक्रमामा सहभागी नृत्य गर्ने बालसमूह,नेपाली नृर्तकीद्वय देबकी ढकाल र पूर्णलक्ष्मी राजबाहाक साथै उक्त कार्यक्रम सफल पार्न बिशेष सक्रीय रूपमा यॊगदान पुर्याउने नेपालीद्वय श्याम रॊक्का र सुन्दर नेपाललाइ आयॊजककॊ तर्फबाट प्रशंसा पत्र प्रदान गरिइएकॊ थियॊ।
समग्रमा भन्नुपर्दा कार्यक्रम सुरू भएकॊ र अन्त्य भएकॊ पत्तै भएन,अझै हेरूँ हेरूँ पार्ने मिश्रण कला,नृत्य प्रर्दसनीले इजरायली इँतिहाँसमा नै प्रथम पल्ट यत्ती ब्यबस्थीत,मनॊरन्जनात्मक र संयुक्त साँस्कृतिक कार्यक्रम गरिएकॊ भन्दा युक्तीसंगत हुनेछ । अन्तमा इजरायलमै जन्मीएका सम्पूर्ण बिदेशी कामदारहरूकॊ बालकालिकाहरूकॊ भबिश्य सुनिश्चित हवस भन्ने शुभकामना......................धन्यबाद ।
Sunday, March 21, 2010
इजरायलमा निर्बासनकॊ बिरूद्दमा भब्य बिरॊध जुलुस
बृतचित्र
बृतचित्र

श्याम रॊक्का ,
इजरायलमा निर्बासनकॊ बिरूद्दमा भब्य बिरॊध जुलुस,
२० मार्च २०१०,
तेलअभिब ,इजरायल ।
इजरायलकालागि नयाँ नेपाली कामदारहरूलाइ प्रबेशाज्ञा रॊक्का गरिएकॊ झण्डै एकबर्ष हुन लाग्यॊ अनि बिश्वमै नेपाली महिला कामदारहरूका लागि सुरक्षीत र अत्याधिक कमाइ हुने घरभित्रकै काम गर्नुपर्ने सरल र सुबिधायुक्त भैकन पनि मानसिक तनाबयुक्त काम गर्ने क्रममा अन्दाजी २० हजार नेपालीहरू इजरायलमा केयरगीभरका रूपमा कार्यरत छन् यहि प्रबासी जीबनयापन गर्ने र खुसीकॊ खॊजी स्वरूप नयाँ जीबन दाम्पत्य सुरू गर्ने क्रममा इजरायल सरकारद्वारा गैह्रकानूनी भनिएकॊ भएता पनि परस्पर नेपालीहरू बिच वा नेपाली र इजरायली नागरिकहरू बिचमा इजरायलमा बिबाह गर्ने र कालान्तरमा बच्चा जन्माउने क्रीयाकलाप दिनहुँ देख्न र सुन्न पाइन्छ जस्का प्रभावले इजरायल कट्टर यहुदी धर्मावलम्बीहरूकॊ मात्र देश भनेर बर्चस्व देखाउन यहाँ सरकार पक्षले गैह्रकानूनी रूपमा रहदैँ आएका सबै बिदेसी कामदारहरूलाइ र इजरायलमा नै जन्मीएका बिदेसी कामदारहरूका बच्चा र अ।मालाइ निर्बासन गर्ने भनि नयाँ नियम सुनाएकॊ पनि झण्डै एकबर्ष नै हुनलाग्यॊ तर इजरायलस्थित बिभिन्न सामाजीक संस्था,मानब अधिकारबादि संस्था र इजरायली बालबालिकाहरूकॊ संगठनकॊ बिशेष पहल,संघर्ष र बिरॊध प्रदर्शनिका कारण आगामी जून महिनामा इजरायल सरकारले नयाँ नियम लागु गर्ने र जुन नियम बिदेसी कामदार र इजरालमा जन्मीएका बिदेशी कामदारहरूका बच्चाहरूकै हक,हितका पक्षमा हुने कुरा इजरायली समाचार सुत्रहरूले भित्रभित्रै गाँइगुइँ सुनाउन थालेका छन् ।
यता इजरायल सरकारले गैह्रकानूनी भनि किटान गरेकै अबश्थामा पनि निश्चित अपबादहरू पुरा गरेर नेपाली कामदारहरूले मात्रै लगभग ५० जना भन्दा धेरैले बच्चा जन्माइसकेका छन् र अन्य बिदेसी मुलुकहरू फिलिपीनी,अफ्रीकीयन,चाइनिज,तुर्की,थाइल्याण्ड इत्यादि देसका नागरीकहरूले समेत इजरायलमा नै प्रसस्तै बच्चाहरू जन्माइरहेका छन्, ति बच्चाहरूका भबिश्य अनिश्चीत भएता पनि अरू २ महिनापछि सबैलाइ बालबालिका र उनिहरूका अ।माहरूलाइ निर्बासन गर्ने भनि सरकार पक्षले दबाब र चेतावनी दिइरहेकाले निर्बासनका बिरूद्दमा अ।ज फेरी भब्य बिरॊध जुलुस प्रदर्सन गरियॊ जुलुस कार्यक्रममा ४,५ सय जना भन्दा धेरै जनाकॊ सहभागीता थियॊ र इजरायली तिनजना संसदहरू समेत उपस्थिती भइ जन्मजात अधिकार दिउने दिलासा प्रदान गरेका थिए र इजरायलस्थित राष्ट्रीय र अन्तराष्टीय समाचार सुत्रहरू समेत उपस्थीत थीए साथै इजरायलस्थित नेपाली संस्थाहरूकै प्रतिनिधित्व भने "नेपाली आमा समुह""ले मात्र जनाएकॊ देखिन्थ्यॊ, उक्त जुलुस कार्यक्रमकॊ केहि बृतचित्र यस लिङमा http://www.youtube.com/watch?v=6240BXii5RY हेर्न सकिन्छ
बृतचित्र

श्याम रॊक्का ,
इजरायलमा निर्बासनकॊ बिरूद्दमा भब्य बिरॊध जुलुस,
२० मार्च २०१०,
तेलअभिब ,इजरायल ।
इजरायलकालागि नयाँ नेपाली कामदारहरूलाइ प्रबेशाज्ञा रॊक्का गरिएकॊ झण्डै एकबर्ष हुन लाग्यॊ अनि बिश्वमै नेपाली महिला कामदारहरूका लागि सुरक्षीत र अत्याधिक कमाइ हुने घरभित्रकै काम गर्नुपर्ने सरल र सुबिधायुक्त भैकन पनि मानसिक तनाबयुक्त काम गर्ने क्रममा अन्दाजी २० हजार नेपालीहरू इजरायलमा केयरगीभरका रूपमा कार्यरत छन् यहि प्रबासी जीबनयापन गर्ने र खुसीकॊ खॊजी स्वरूप नयाँ जीबन दाम्पत्य सुरू गर्ने क्रममा इजरायल सरकारद्वारा गैह्रकानूनी भनिएकॊ भएता पनि परस्पर नेपालीहरू बिच वा नेपाली र इजरायली नागरिकहरू बिचमा इजरायलमा बिबाह गर्ने र कालान्तरमा बच्चा जन्माउने क्रीयाकलाप दिनहुँ देख्न र सुन्न पाइन्छ जस्का प्रभावले इजरायल कट्टर यहुदी धर्मावलम्बीहरूकॊ मात्र देश भनेर बर्चस्व देखाउन यहाँ सरकार पक्षले गैह्रकानूनी रूपमा रहदैँ आएका सबै बिदेसी कामदारहरूलाइ र इजरायलमा नै जन्मीएका बिदेसी कामदारहरूका बच्चा र अ।मालाइ निर्बासन गर्ने भनि नयाँ नियम सुनाएकॊ पनि झण्डै एकबर्ष नै हुनलाग्यॊ तर इजरायलस्थित बिभिन्न सामाजीक संस्था,मानब अधिकारबादि संस्था र इजरायली बालबालिकाहरूकॊ संगठनकॊ बिशेष पहल,संघर्ष र बिरॊध प्रदर्शनिका कारण आगामी जून महिनामा इजरायल सरकारले नयाँ नियम लागु गर्ने र जुन नियम बिदेसी कामदार र इजरालमा जन्मीएका बिदेशी कामदारहरूका बच्चाहरूकै हक,हितका पक्षमा हुने कुरा इजरायली समाचार सुत्रहरूले भित्रभित्रै गाँइगुइँ सुनाउन थालेका छन् ।
यता इजरायल सरकारले गैह्रकानूनी भनि किटान गरेकै अबश्थामा पनि निश्चित अपबादहरू पुरा गरेर नेपाली कामदारहरूले मात्रै लगभग ५० जना भन्दा धेरैले बच्चा जन्माइसकेका छन् र अन्य बिदेसी मुलुकहरू फिलिपीनी,अफ्रीकीयन,चाइनिज,तुर्की,थाइल्याण्ड इत्यादि देसका नागरीकहरूले समेत इजरायलमा नै प्रसस्तै बच्चाहरू जन्माइरहेका छन्, ति बच्चाहरूका भबिश्य अनिश्चीत भएता पनि अरू २ महिनापछि सबैलाइ बालबालिका र उनिहरूका अ।माहरूलाइ निर्बासन गर्ने भनि सरकार पक्षले दबाब र चेतावनी दिइरहेकाले निर्बासनका बिरूद्दमा अ।ज फेरी भब्य बिरॊध जुलुस प्रदर्सन गरियॊ जुलुस कार्यक्रममा ४,५ सय जना भन्दा धेरै जनाकॊ सहभागीता थियॊ र इजरायली तिनजना संसदहरू समेत उपस्थिती भइ जन्मजात अधिकार दिउने दिलासा प्रदान गरेका थिए र इजरायलस्थित राष्ट्रीय र अन्तराष्टीय समाचार सुत्रहरू समेत उपस्थीत थीए साथै इजरायलस्थित नेपाली संस्थाहरूकै प्रतिनिधित्व भने "नेपाली आमा समुह""ले मात्र जनाएकॊ देखिन्थ्यॊ, उक्त जुलुस कार्यक्रमकॊ केहि बृतचित्र यस लिङमा http://www.youtube.com/watch?v=6240BXii5RY हेर्न सकिन्छ
Thursday, March 18, 2010
Saturday, December 26, 2009
क्रीसमस चाड,तेलअभिब,अरू तस्बीरहरूः
२५ डीसेम्बर,२००९,तेलअभिब,इजरायल ।
युनाइटेड नेपाली क्रीस्टचीयन मण्डली,इजरायलद्वारा यशु क्रीस्टकॊ जन्मॊत्सब एबं क्रीसमस चाड,तेलअभिब सहरकॊ लेबेन्डा स्ट्रीट-३२ नं. कॊ चर्च भवनमा एक बिशेष कार्यक्रम आयॊजना गरि हर्षॊल्लासका साथ धुमधाम पुर्बक मनाएकॊ छ,कार्यक्रममा प्रमूख अथीतीकॊ रूपमा नेपाली दुताबास इजरायलकॊ महामहिम थपलीया ज्यू हुनुहुन्थ्यॊ भने अन्य दुताबास परिवार, इजरायल स्थित नेपाली संघसस्थाका अध्यक्ष तथा नेपाली र बिदेसी सयौँ पाहुनाहरूकॊ खचाखच उपस्थीती देखिनथ्यॊ । उक्त कार्यक्रमकॊ अबशरमा प्रभु यशु र क्रीस्टचीयन धर्मका बारेमा बचन पास्टर बिनॊद र दौलत ज्यूले सुनाउनु भयॊ,साथै भजन,नृत्य,एकाँङ्की नाटक, एकल गीत,शुभकामना मन्तब्य र अन्तमा क्रीसमस केक काटेर समापन गरियॊ,औपचारीक कार्यक्रम पश्चात बिशेष पाहुनाहरूलाइ सॊहि हलमा र अन्य पाहुनाबर्गहरूलाइ लेबेन्स्की स्थित चिल्ड्रेन पार्कभित्रकॊ बास्केट बल कॊर्टमा सामुहिक निःशुल्क "" क्रीसमस भॊज"" समेत खुवाइनाले समग्रमा क्रीसमस कार्यक्रम निक्कै रमाइलॊ भएकॊ मान्नुपर्छ, अन्तमा ,अंग्रजी नयाँ बर्ष २०१० कॊ सुरूवातसंगै आगामी दिनहरू सधैँ रमाइला र खुसीपुर्ण हवस् र प्रभु यशुले सबै मानबजातीलाइ सदबुद्दि,सद्भाभाव,असलमार्ग प्रदान गरून् भन्ने शुभकामना समेत ब्यक्त गर्दछु ।
कार्यक्रम बृतचित्र
श्याम रॊक्का ,इजरायल ।
Saturday, November 28, 2009
बुझ्नुस,पत्याउनुस र सिक्नुस,महत्वपुर्ण बृतचित्र
मान्छेका शरिरमा नै रूख झै पलाउँदा...
हवाइ जहाज अकस्मात अबतरण गराउँदा (बृतचित्र)
अपत्यारिला घटनाहरूः
हवाइ जहाज अकस्मात अबतरण गराउँदा (बृतचित्र)
अपत्यारिला घटनाहरूः
Friday, October 16, 2009
महाकबी लक्ष्मी प्रसादकै सतबार्षीकी कार्यक्रम,अ.ने.सा.स,इजरायल
अनेसास इजरायलद्वारा तीन दिवसीय देवकोटा सतबार्षिकी कार्यक्रम सम्पन्न
हरि मानन्धर 'बिबश', ईजरायल
अन्तराष्ट्रिय नेपाली साहित्य समाज इजरायलद्वारा इजरायलको तेल अभिभमा लक्ष्मी प्रसाद देवकोटाको सतबार्षिकी कार्यक्रम
सम्पन्न गरिएको छ । इजरायलमा विभिन्न पेशामा संलग्न साहित्यलाई माया गर्नेहरूको जमघटको वीचमा सम्पन्न सो कार्यक्रममा पहिलो दिन साँझ कार्यक्रम स्थल हार्चियोन ३५ मा नै सय वटा दियो जलाएर दीप प्रज्वलन गरिएको थियो । सो कार्यक्रममा अनेसास इजरायलका अध्यक्ष सुनिल संगम, उपाध्यक्ष, नवराज आचार्य लगायत सल्लाहकार स्याम रोक्का ज्यूहरूबाट दीप प्रज्वलन गरिएको थियो ।
दोश्रो दिन अनेसास इजरायलकै आयोजनामा सम्पन्न देवकोटा सम्बन्धी तथा अन्य साहित्यिक रचनाहरूको वाचन कार्यक्रममा प्रमुख अतिथि नेपाली दुतावासका उपप्रमुख मुक्तिनाथ भट्ट, सचिव विष्णु गौतम तथा सहायक थान प्रसाद शर्मा, त्यस्तै विषेश अतिथि एनआरएन इजरायलका अध्यक्ष भुवन सिंह कुवर, झापाली एकता समाजका अध्यक्ष केशव श्रेष्ठ (मामा) तथा अन्य इजरायलमा भएका संघ संस्थाहरूका पदाधिकारीहरू समेत रहनुभएको थियो ।
सो अवसरमा सबै वक्ताहरूले अनेसास इजरायल एक विशुद्ध गैर राजनैतिक सँस्था भएकोले यसको सफलताको कामना गर्नुभएको थियो । साथै उक्त कार्यक्रममा रचना वाचन गर्नेहरूमा कृष्ण थापा (अनेसास इजरायलका महासचिव), कवि तथा गीतकार अशोक पार्थिव तामाङ, सुनिल संगम (अनेसास इजरायलका अध्यक्ष), स्याम रोक्का (अनेसास इजरायलका सल्लाहकार), आशा गुरूङ (अनेसास इजरायलका सदस्य), विष्णु भट्टराई (अनेसास इजरायलका सदस्य) शंकर पौडेल (अनेसास इजरायलका सदस्य), टिका खरेल (अनेसास इजरायलका कोषाध्यक्ष), सुनिता राई (अनेसास इजरायलका सदस्य), हरि मानन्धर “विवश”
(अनेसास इजरायलका सचिव) रहेका थिए । त्यस्तै रचना उपलब्ध गराउनुहुनेहरूमा कवियित्री तथा गीतकार आचार्य प्रभा (अमेरिका), अविरल अधिकारी (दुवई), साहित्यकार अनुज श्रेष्ठ (कतार) र स्वर्गीय नेत्र प्रसाद न्यौपाने (नेपाल)को रचना उहाँका बेल्जियममा रहनु हुने भतिज सन्तोष न्यौपाने बाट प्राप्त भएको थियो ।यसै गरि तेश्रो दिन दिन दिपावलीको शुभकामना, अनेसास इजरायलबाट प्रकाशित प्रथम द्वैमासिक नेपाली पत्रिका “मेरो नेपाल”को लोकार्पणको कार्यक्रम थियो । सो कार्यक्रममा विशेष अतिथिहरू नेपाली दुतावस इजरायलका थान प्रसाद शर्मा, एनआरएनका अध्यक्ष भुवन सिंह कुवर र अनेसास इजरायलका सल्लाहकार दिवाकर अधिकारी ज्यूहरूबाट संयुक्त रूपमा उक्त पत्रिकाको लोकार्पण गरिएको गरिएको थियो ।
केहि समाचार,अपडेटीङ....
(लक्ष्मी जयन्ती र सतबार्षीकी कार्यक्रम)
शुभारम्भ तथा उद्घघाटन
द्वितिय दिन 
(लक्ष्मी जयन्ती र सतबार्षीकी कार्यक्रम)अपडेटीङ समाचारः
१७ अब्टुबर२००९ मा कार्यक्रमकै द्वितिय दिनका केहि झलकहरू क्रमशः तल बृतचित्रहरू हेर्नुस ।
अध्यक्ष सुनिल संगम
नेपाली दुताबास इजरायलका उप प्रमूख भट्ट सर
हरि मानन्धर 'बिबश', ईजरायल
अन्तराष्ट्रिय नेपाली साहित्य समाज इजरायलद्वारा इजरायलको तेल अभिभमा लक्ष्मी प्रसाद देवकोटाको सतबार्षिकी कार्यक्रम
सम्पन्न गरिएको छ । इजरायलमा विभिन्न पेशामा संलग्न साहित्यलाई माया गर्नेहरूको जमघटको वीचमा सम्पन्न सो कार्यक्रममा पहिलो दिन साँझ कार्यक्रम स्थल हार्चियोन ३५ मा नै सय वटा दियो जलाएर दीप प्रज्वलन गरिएको थियो । सो कार्यक्रममा अनेसास इजरायलका अध्यक्ष सुनिल संगम, उपाध्यक्ष, नवराज आचार्य लगायत सल्लाहकार स्याम रोक्का ज्यूहरूबाट दीप प्रज्वलन गरिएको थियो ।दोश्रो दिन अनेसास इजरायलकै आयोजनामा सम्पन्न देवकोटा सम्बन्धी तथा अन्य साहित्यिक रचनाहरूको वाचन कार्यक्रममा प्रमुख अतिथि नेपाली दुतावासका उपप्रमुख मुक्तिनाथ भट्ट, सचिव विष्णु गौतम तथा सहायक थान प्रसाद शर्मा, त्यस्तै विषेश अतिथि एनआरएन इजरायलका अध्यक्ष भुवन सिंह कुवर, झापाली एकता समाजका अध्यक्ष केशव श्रेष्ठ (मामा) तथा अन्य इजरायलमा भएका संघ संस्थाहरूका पदाधिकारीहरू समेत रहनुभएको थियो ।
सो अवसरमा सबै वक्ताहरूले अनेसास इजरायल एक विशुद्ध गैर राजनैतिक सँस्था भएकोले यसको सफलताको कामना गर्नुभएको थियो । साथै उक्त कार्यक्रममा रचना वाचन गर्नेहरूमा कृष्ण थापा (अनेसास इजरायलका महासचिव), कवि तथा गीतकार अशोक पार्थिव तामाङ, सुनिल संगम (अनेसास इजरायलका अध्यक्ष), स्याम रोक्का (अनेसास इजरायलका सल्लाहकार), आशा गुरूङ (अनेसास इजरायलका सदस्य), विष्णु भट्टराई (अनेसास इजरायलका सदस्य) शंकर पौडेल (अनेसास इजरायलका सदस्य), टिका खरेल (अनेसास इजरायलका कोषाध्यक्ष), सुनिता राई (अनेसास इजरायलका सदस्य), हरि मानन्धर “विवश”
(अनेसास इजरायलका सचिव) रहेका थिए । त्यस्तै रचना उपलब्ध गराउनुहुनेहरूमा कवियित्री तथा गीतकार आचार्य प्रभा (अमेरिका), अविरल अधिकारी (दुवई), साहित्यकार अनुज श्रेष्ठ (कतार) र स्वर्गीय नेत्र प्रसाद न्यौपाने (नेपाल)को रचना उहाँका बेल्जियममा रहनु हुने भतिज सन्तोष न्यौपाने बाट प्राप्त भएको थियो ।यसै गरि तेश्रो दिन दिन दिपावलीको शुभकामना, अनेसास इजरायलबाट प्रकाशित प्रथम द्वैमासिक नेपाली पत्रिका “मेरो नेपाल”को लोकार्पणको कार्यक्रम थियो । सो कार्यक्रममा विशेष अतिथिहरू नेपाली दुतावस इजरायलका थान प्रसाद शर्मा, एनआरएनका अध्यक्ष भुवन सिंह कुवर र अनेसास इजरायलका सल्लाहकार दिवाकर अधिकारी ज्यूहरूबाट संयुक्त रूपमा उक्त पत्रिकाको लोकार्पण गरिएको गरिएको थियो ।केहि समाचार,अपडेटीङ....
(लक्ष्मी जयन्ती र सतबार्षीकी कार्यक्रम)
शुभारम्भ तथा उद्घघाटन
द्वितिय दिन 
(लक्ष्मी जयन्ती र सतबार्षीकी कार्यक्रम)अपडेटीङ समाचारः
१७ अब्टुबर२००९ मा कार्यक्रमकै द्वितिय दिनका केहि झलकहरू क्रमशः तल बृतचित्रहरू हेर्नुस ।
अध्यक्ष सुनिल संगम
नेपाली दुताबास इजरायलका उप प्रमूख भट्ट सर
अनेसास कै सल्लाहकार र अर्का एक सहित्यप्रेमी
ने.का.स.मन्चका अध्यक्ष श्याम उप्रेती
(पुनश्चः यस लक्ष्मी प्रसाद सतबार्षीकी ३ दिने कार्यक्रममा भएका पुर्ण गतिबिधि र समाचार क्रमीक रूपमा प्रकाशीत हुनेछन् अतः हेर्दै रहनुस तपाँइ, हाम्रै यस बेभ पत्रिकालाइ निरन्तरताका साथ,धन्यबाद)
सतबार्षीकी कार्यक्रमकै प्रथम दिन एकसय दिप प्रज्जवलन गरीयका थिए, जस्का शुभारम्भ अनेसास इजरायल च्याप्टरका सल्लाहकार ,श्याम राेक्काद्वारा गरीएका हुन् ।
अहिलेलाइ एक बृतचित्रः अलिकति
बृतचित्र पुरा अंश
(पुनश्चः यस लक्ष्मी प्रसाद सतबार्षीकी ३ दिने कार्यक्रममा भएका पुर्ण गतिबिधि र समाचार क्रमीक रूपमा प्रकाशीत हुनेछन् अतः हेर्दै रहनुस तपाँइ, हाम्रै यस बेभ पत्रिकालाइ निरन्तरताका साथ,धन्यबाद)
सतबार्षीकी कार्यक्रमकै प्रथम दिन एकसय दिप प्रज्जवलन गरीयका थिए, जस्का शुभारम्भ अनेसास इजरायल च्याप्टरका सल्लाहकार ,श्याम राेक्काद्वारा गरीएका हुन् ।
अहिलेलाइ एक बृतचित्रः अलिकति
बृतचित्र पुरा अंश
Friday, September 4, 2009
पारस यसो भन्छन्

भारतीय सञ्चारमाध्यमहरुले, विशेष गरी टिभीहरुले एकै समयमा एकै खालका समाचार प्रसारण गरी आफूलाई लगाइएको आरोपको खण्डन गरेका छन्। यसअघि पत्रकार सम्मेलनै गरी खण्डन गर्ने कि वक्तव्य मात्र निकाल्ने भन्ने सम्बन्धमा पारस निकटकाले सरसल्लाह गरेका थिए। अन्त्यमा, पत्रकार सम्मेलन गर्दा पुराना कुराहरु पनि कोट्याएर अलमलमा पार्न सक्ने हुनाले वक्तव्यबाट मात्रै खण्डन निकाल्ने निधो हिजो बल्ल भएको थियो। यही अनुरुप एक राजावादी पत्रकारले ड्राफ्ट गरेको वक्तव्य पारसलाई देखाएपछि हिजो राति केही सञ्चारमाध्यमहरुमा फ्याक्सबाट पठाइएको थियो।
नेपालको तरल राजनीतिक अवस्थामा पूर्व युवराजमाथि भारतीय सञ्चारमाध्यमहरुद्वारा लगाइएको नियोजित जस्तो देखिने आरोपका कारण जसले यो षड्यन्त्र रचेको हो, त्यो बुमर्याङ भएर उतै फर्किएको देखिएको छ। अधिकांश नेपालीले पारसले दाउडसँग मिलेर भारतमा नक्कली नोटको कारोबार गरेको भनी बिना प्रमाण हचुवा तालमा लगाइएको आरोपलाई विश्वास गरेको देखिएन। यसले नेपालीको मनमा गढेर बसेको भारतविरोधी भावनालाई झन् भड्काउने काम मात्र गरेको देखिन्छ।
पारसको वक्तव्यमा के छ त ?
नेपालको तरल राजनीतिक अवस्थामा पूर्व युवराजमाथि भारतीय सञ्चारमाध्यमहरुद्वारा लगाइएको नियोजित जस्तो देखिने आरोपका कारण जसले यो षड्यन्त्र रचेको हो, त्यो बुमर्याङ भएर उतै फर्किएको देखिएको छ। अधिकांश नेपालीले पारसले दाउडसँग मिलेर भारतमा नक्कली नोटको कारोबार गरेको भनी बिना प्रमाण हचुवा तालमा लगाइएको आरोपलाई विश्वास गरेको देखिएन। यसले नेपालीको मनमा गढेर बसेको भारतविरोधी भावनालाई झन् भड्काउने काम मात्र गरेको देखिन्छ।
पारसको वक्तव्यमा के छ त ?
केही भारतीय संचारमाध्यमहरुमा फेरी एक पटक मेरो नामा जोडेर मेरो विरुद्ध नेपाली जनमानसमा भ्रम र दुराशय फैलाउने उद्देश्यका साथ सम्प्रेषित समाचारहरुप्रति मेरो गम्भीर ध्यानाकर्षण भएको छ ।
अहिले पुनः म माथि केही भारतीय सञ्चारमाध्यमहरु र तिनकै हवाला दिँदै केही स्वदेशी सञ्चारमाध्यमहरुद्वारा लगाइएका कपोलकल्पित मनगढन्त र विद्वेषपूर्ण समाचारहरु नेपाली जाति विरुद्ध विदेशी भूमिबाट पटकपटक गरिने लान्छनायुक्त प्रचारवाजीकै एक सुनियोजित कडी मात्रै हो भन्ने तमाम नेपाली दाजुभाइ तथा दिदीबहिनीहरुलाई विदित्तै छ ।
मैले एक साधारण नेपाली नागरिकको हैसियतले आफ्नो दायित्व र जिम्मेवारी बहन गरिरहेको वर्तमान अवस्थामा नेपालको तरल राजनीतिक परिस्थितिको फाइदा उठाउँदै विदेशी भूमिबाट मेरा विरुद्ध लगाइएको आरोपको म खण्डन गर्दछु ।
नेपाल लगायत विश्वका जुनसुकै भागमा सामान्य नागरिकको जीवन बिताइरहेका नेपाली नागरिकहरुमाथि मलाई जसरीनै लाञ्छना र दुराशययुक्त आरोपहरु लगाइँदा राज्यले नेपाली नागरिकको हक अधिकारको संरक्षण गर्ने आफ्नो सर्वप्रमुख दायित्व निर्वाह गर्नेछ भन्ने कुरामा पनि म त्यतिकै विश्वास राख्दछु।
पारस शाह
सिन्को भाँच्न सक्या हैन माकुनेले
जुन संवेदनशील मुद्दाहरु उठाएर कँग्रेस एमाले लगायतको गठबन्धनले नेकपा माओवादीलाई सत्ताच्यूत गरेको थियो त्यही विन्दु र मुद्दाबाटै माधवकुमार नेपाल नेतृत्वको गठबन्धन सरकारको पतन प्रारम्भको संकेत देखिएको छ। संविधानसभा चुनावमा जनताको शानदार झापु खाएका माकुने जस्केलाबाट संविधानसभाका सभासद् हुँदै प्रधानमन्त्री बन्न सके। तत्कालिन राजा ज्ञानेन्द्रसँग विन्ति पत्र हाल्दा पनि प्रम हुन नपाएका माकुनेले चुनाव हारेर पनि प्रम बन्ने तृष्णा त पूरा गरे। तर, प्रचण्डको बदली गर्ने शासकीय क्षमता प्रदर्शन गर्न सकेनन। सय दिनमा माकुनेले सयौँ रिवन काटे, कयौं ठाउँ भ्रमण गरे, हिन्दुस्तानको दर्शन गरे। आफू सहित ४२ बेकम्मा राजनीतिक नेतालाई मन्त्री बनाए तर प्रचण्डसत्ता ढाल्दाका सबै मुद्दा ज्यूँका त्यूँ राखिरहे।
Monday, August 31, 2009
अवसरवादी
पञ्चायत कालमा पञ्चे, बहुदल कालमा काँग्रेस, एमाले अनि अस्तिसम्म माओवादीको सरकार आउँदा माओवादी बन्नेहरु धेरै देखिएका छन्। सत्तामा नरहुन्जेल भारतको चर्को विरोध गर्न अनि सत्तामा पुगेपछि भारतको भक्त बन्ने नेताहरु पनि देखिएकै छन्। राजाको शासनकालमा चर्का राजावादीहरु अहिले त्यतिबेलाका गणतन्त्रवादीहरु भन्दा पनि चर्का गणतन्त्रवादी बनेका छन्। अवसरवादीहरु तपाईँहाम्रो वरपर धेरै हुन्छन्। मौका आयो गुमाउनु हुन्न, अवसर आयो छोपिहाल्नुपर्छ, शायद यही सोच्छन् उनीहरु। अवसर अनुसार परिवर्तन हुन जानेका भए डायनासोर अझै पृथ्वीमा रहन्थे होला- उनीहरु यस्ते सोच्छन् होला।
आजको अन्नपूर्ण पोस्टमा युवराज गौतमको एउटा लेख छापिएको छ। लेखको एउटा वाक्यले तीतो सत्य ओकलेको छ। उनी लेख्छन्- संभव छ, कुनै दिन ओसामा बिन लादेनले आतंककै बलमा नेपाल कब्जा गरे भने धेरै अवसरवादी रातारात मुसलमान हुनेछन्। किनभने अवसरवाद नै नेपालीको राष्ट्रिय चरित्र हो।
तपाईँले पनि भोग्नुभएको छ अवसरवादीहरुको चर्तिकला ? ठीक हो त अवसरवादी हुनु ?
आजको अन्नपूर्ण पोस्टमा युवराज गौतमको एउटा लेख छापिएको छ। लेखको एउटा वाक्यले तीतो सत्य ओकलेको छ। उनी लेख्छन्- संभव छ, कुनै दिन ओसामा बिन लादेनले आतंककै बलमा नेपाल कब्जा गरे भने धेरै अवसरवादी रातारात मुसलमान हुनेछन्। किनभने अवसरवाद नै नेपालीको राष्ट्रिय चरित्र हो।
तपाईँले पनि भोग्नुभएको छ अवसरवादीहरुको चर्तिकला ? ठीक हो त अवसरवादी हुनु ?
पशुपतिमा फेरि राजनीति: रक्षा गर पशुपतिलाई

माओवादी सरकारको पालामा पशुपतिनाथको मन्दिरमा निकै बबाल भयो। तत्कालीन सरकारले पहिलो पटक नेपाली पुजारी नियुक्त गर्दा ठूलो आलोचना र आन्दोलन सहनु पर्यो। बाध्य भएर सरकारले त्यो निर्णय फिर्ता लिएको घोषणा सदनबाट गर्नुपर्यो। अब शायद त्यसैको इख पोखिँदैछ फेरि। किनभने सत्तारुढ दलले नियुक्त गरिसकेको पशुपति क्षेत्र विकास कोषले दुई जना भारतीय पुजारीलाई पुजारी नियुक्त गर्न सिफारिस गरेछ।
कोषले पशुपतिको उत्तरमुखका लागि गिरीश र बासुकीनाथ मन्दिरका लागि राघवेन्द्रलाई सिफारिस गरेको हो। पशुपति क्षेत्र विकास कोषका अध्यक्षसमेत रहेका संस्कृति मन्त्री मिनेन्द्र रिजालको अध्यक्षतामा बसेको बैठकले यस्तो सिफारिस कोषका संरक्षक प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाललाई गरेको रहेछ।
त्यसै पनि आन्दोलन गरिरहेका माओवादीहरुलाई यो घटनाले नयाँ मुद्दा दिएको छ। आफ्नो पालामा आफूहरुलाई पार्नु अप्ठेरोमा पारेको इख उनीहरुले बिर्सेका छैनन् पक्कै नै। अब उनीहरुले पालो फेर्ने तयारी गरिरहेका छन्।
माओवादी सरकारले पशुपतिका पुजारी नियुक्त गरेका डा ऋषिप्रसाद शर्मा नै अगाडि आएका छन् आन्दोलनको नेतृत्व गर्न। उनको संयोजनमा नेपाली पुजारी नियुक्त गर्न सघर्ष समिति बनाइएको छ।
हिजो उनीहरुले पशुपति क्षेत्र विकास कोषका सबै विभागहरुमा अनिश्चितकालीन तालाबन्दी गरे। आज यो समितिले दिउँसो ऋषि धमलाको क्लबमा पत्रकार सम्मेलन पनि गर्दैछ।
हिजोको तालाबन्दीका कारण पशुपति क्षेत्रमा दिनभर तनाव रह्यो। प्रहरीले आज पनि बिहानैबाट त्यहाँ जनपद र सशस्त्र प्रहरी तैनाथ गरेको छ।
राष्ट्रियताका मामिलामा एकढिका हुने अवस्था कहिले आउला हँ हामीमा ? धर्ममा पनि राजनीति मिसाउने कुबुद्धिहरुको दिमागमा कहिले सदबुद्धि आउला हँ ? हे भगवान, सँधै पशुपतिनाथले हामी सबैको रक्षा गरुन् भन्नुपर्थ्यो, अब यो राजनीतिकरणबाट कसले रक्षा गर्ला पशुपतिनाथलाई हँ ?
google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);
त्यसै पनि आन्दोलन गरिरहेका माओवादीहरुलाई यो घटनाले नयाँ मुद्दा दिएको छ। आफ्नो पालामा आफूहरुलाई पार्नु अप्ठेरोमा पारेको इख उनीहरुले बिर्सेका छैनन् पक्कै नै। अब उनीहरुले पालो फेर्ने तयारी गरिरहेका छन्।
माओवादी सरकारले पशुपतिका पुजारी नियुक्त गरेका डा ऋषिप्रसाद शर्मा नै अगाडि आएका छन् आन्दोलनको नेतृत्व गर्न। उनको संयोजनमा नेपाली पुजारी नियुक्त गर्न सघर्ष समिति बनाइएको छ।
हिजो उनीहरुले पशुपति क्षेत्र विकास कोषका सबै विभागहरुमा अनिश्चितकालीन तालाबन्दी गरे। आज यो समितिले दिउँसो ऋषि धमलाको क्लबमा पत्रकार सम्मेलन पनि गर्दैछ।
हिजोको तालाबन्दीका कारण पशुपति क्षेत्रमा दिनभर तनाव रह्यो। प्रहरीले आज पनि बिहानैबाट त्यहाँ जनपद र सशस्त्र प्रहरी तैनाथ गरेको छ।
राष्ट्रियताका मामिलामा एकढिका हुने अवस्था कहिले आउला हँ हामीमा ? धर्ममा पनि राजनीति मिसाउने कुबुद्धिहरुको दिमागमा कहिले सदबुद्धि आउला हँ ? हे भगवान, सँधै पशुपतिनाथले हामी सबैको रक्षा गरुन् भन्नुपर्थ्यो, अब यो राजनीतिकरणबाट कसले रक्षा गर्ला पशुपतिनाथलाई हँ ?
google_protectAndRun("ads_core.google_render_ad", google_handleError, google_render_ad);
Friday, August 21, 2009
किन आएछन् भारतीय गृहमन्त्री सुटुक्क ?
अचम्मै भो, हिजोअस्तिसम्म केही खबर थिएन। आज सुटुक्क भारतीय गृहमन्त्री काठमाडौँ आइपुगे। काठमाडौँ विमानस्थलको अति विशिष्ट कक्षमा ट्रान्जिट पेसेन्जरका रुपमा बसेका उनलाई हाम्रा गृहमन्त्री भीम रावलले भेटे। भुटान जाने क्रममा ड्रुक एअरको विमान तेल भर्न भनी काठमाडौँ विमानस्थल उत्रिएको थियो। के यो संयोग मात्रै थियो त ? घटनाक्रम हेर्दा त्यस्तो शंका गर्ने ठाउँ प्रशस्त छ। आखिर किन आएका रहेछन् त उनी ?
विमानस्थलभित्र दुई गृहमन्त्रीबीच गोप्य रुपमा के के कुरा भो, त्यो थाहा हुने कुरा भएन। किनभने सञ्चारकर्मीहरुलाई दृश्य खिच्न समेत प्रतिबन्ध लगाइएको थियो। तर केही भएको भए आउँदा दिनमा थाहा हुने नै छ।
सुनिए अनुसार भारतले प्रधानमन्त्री नेपाललाई सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षरका लागि मौखिक प्रस्ताव राखेको थियो। अस्ति भारतीय प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहसित हैदरावाद हाउसमा सहयोगी बिना भएको गोप्य वार्तामा पनि यो कुरा उठेको थियो भनिन्छ। हुनसक्छ प्रधानमन्त्री स्तरमा सन्धिमा हस्ताक्षरको सहमति भएको होस्। यदि त्यसो भएको भए दुई देशबीच गृहमन्त्री स्तरीय बैठकबाट सन्धि अनुमोदन गर्नुपर्नेछ।
के यो भेट त्यही सन्धि अनुमोदन गर्नका लागि भएको हो त ?
हो भने विवाद निम्तिने छ। किनभने यो विवादास्पद सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षर नगर्नका लागि प्रधानमन्त्रीलाई यहाँका दलहरुले दबाब दिइसकेका थिए भ्रमण अघि नै।
हेरौँ, भोलि प्रधानमन्त्री दिल्लीबाट फर्कँदासम्म केही कुरा खुलिहाल्ने हो कि !
भारतको निरन्तर दबाब सुपुर्दगी सन्धिका लागि केही वर्षदेखि भारतले निरन्तर दबाब दिँदै आएको हेर्दा पनि प्रष्ट हुन्छ, यसमा भारतको ठूलो स्वार्थ लुकेको छ। केही वर्षदेखि भारतले हरेक राजनीतिक तथा कूटनीतिक तहका वार्तामा सुपुर्दगी सन्धिलाई प्रमुख प्राथमिकता दिएको दियै छ। राजाको प्रत्यक्ष शासनमा समेत सन्धिका लागि भारतले प्रयास गरेको थियो। तर त्यतिबेला यो सन्धि भएन।
राजाको शासन ढलेपछि गिरिजाप्रसाद कोइरालाको सरकारसँग सन्धिबारे द्विपक्षीय सहमति भइसकेको थियो। हस्ताक्षर गर्न तत्कालीन गृहमन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौला दिल्ली जानसमेत तयार भइसकेको थियो। तर माओवादीको चर्को विरोध र चीनले समेत असहमति जनाएका कारण अन्तिम समयमा त्यो यात्रा स्थगन भएको थियो भनिन्छ।
कोइरालादेखि भारत रिसाएको थियो त्यतिबेला। कोइरालाले बालुवाटारबाट बेलाबेलामा राष्ट्रियता खतरामा छ भन्नुको कारण पनि त्यही हो भनिन्छ। भारत रिसाउनुको प्रमुख कारणमध्ये एक सुपुर्दगी सन्धि नहुनु थियो भनिन्छ।
केही विश्लेषकहरुले माओवादी नेतृत्वले भारतसँग सुपुर्दगी सन्धि गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेको र त्यही कारण माओवादीको त्यतिबेलाको सत्तारोहण प्रक्रिया सहज भएको विश्लेषण पनि गरेका थिए। यद्यपि, माओवादी सरकारको पालामा पनि यो सन्धि भएन।
गत असारमा नेपाल भ्रमणमा आएका भारतीय विदेश सचिव शिवशंकर मेननले प्रधानमन्त्री माधव नेपाल, नेपाली कांग्रेसका सभापति गिरिजाप्रसाद कोइराला र एकीकृत नेकपा (माओवादी)का अध्यक्ष प्रचण्डलाई सुपुर्दगी सन्धि सहमति जुटाउन चर्को दबाब दिएर गएका थिए। मेनन भ्रमणको उद्देश्य नै प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाललाई भारत भ्रमण गराएर सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न लगाउने रहेको बताइएको थियो।
किन विवादास्पद ?एक देशमा अपराध गरी अर्को देशमा लुकेका अपराधीलाई बुझाउनुलाई सुपुर्दगी भनिन्छ। यस्तो प्रावधान राखेर नेपाल र भारतबीच सन् १९५३ मा सुपुर्दगी सन्धि भइसकेको छ। तर, प्रक्रिया झन्झटिलो भएका कारण यो सन्धि व्यवहारमा खासै प्रयोग भए । भारतको पन्जाब राज्यका तत्कालीन मुख्यमन्त्री प्रतापसिंह कैरोनका हत्यारा सुच्चा सिंहलाई नेपालले भारतसमक्ष सुम्पेको थियो। त्यही एउटा घटनाबाहेक यो सन्धि कार्यान्वयनका घटना अरू छैनन्। बरु प्रक्रिया नपुर्याएर धेरै आरोपीहरु बुझाइएको छ। उदाहरणका लागि द्वन्द्वकालमा माओवादी नेता वामदेव क्षेत्री, राम कार्कीलगायतलाई आपसी समझदारी भन्दै भारतले नेपाललाई बुझाएको थियो। केही महिनाअघि मात्र चितवनमा पक्राउ परेका किडनी व्यापारी डाक्टर अमितलाई भारतले ठाडो हस्तक्षेप गरी त्यसरी नै भारत लगेको थियो। अदालतमा त्यससम्बन्धी कारबाही चलाएर प्रमाणहरू नकेलाई कसैलाई पनि सुपुर्दगी गर्न नपाइने सन्धिको व्यवस्था छ। चोरी, डकैती, हत्या, कुटपिट, लुटपाट, आर्थिक अपराधजस्ता विभिन्न १७ प्रकारका अपराधमा संलग्न अभियुक्तलाई पर्याप्त प्रमाण र कानुनी आधारका साथ सुपुर्दगी गर्न सकिने प्रावधान सन्धिमा छ ।
यो सन्धि परिमार्जनको औपचारिक प्रक्रिया ०५५ सालमा भएको रहेछ। तत्कालीन प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाको भारत भ्रमणका बेला पनि त्यसमा छलफल भएको थियो। माओवादी सरकारको पालामा सन् १९५० को सन्धि खारेज गरी नयाँ सन्धि गर्न भारत तयार भएको थियो। त्यो सन्धि पुनरावलोकनसँगै भारतले यो सन्धिमा पनि हस्ताक्षर गर्न दबाब दिएको थियो।
तेस्रो मुलुकका नागरिकलाई पनि सुपुर्दगी गर्नुपर्ने प्रावधानले यो सन्धि बढी विवादमा परेको हो। यस्तो प्रावधानका कारण अरू मुलुकसँगको सम्बन्धमा असर पर्न सक्छ भन्दै नेपाली पक्षले सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न असहमति जनाउँदै आएको हो। यही सन्धिलाई टेकेर कुनै पनि विदेशीलाई भारतले आफूलाई सुपुर्दगी गर्न बाध्य बनाउन सक्नेछ। अपराधी खोज्ने बहानामा भारतीय सुरक्षाकर्मी जुनसुकै बेला नेपालभित्र पस्ने स्थिति पनि नआउला भन्न सकिन्न। देशको सार्वभौमिकतामा नै आँच आउने स्थिति हुनसक्छ। अरु मित्रराष्ट्रहरुको सम्बन्धमासमेत असर पर्नसक्ने खतरा यसबाट रहन्छ। पुरानो सन् १९५३ को सन्धिमा भने तेस्रो देशको नागरिकले नेपाल वा भारतमा अपराध गरेर कुनै देशमा पसेको छ भने त्यस्ताको हकमा सुपुर्दगी गर्ने/नगर्नेबारे निर्णय गर्न सम्बन्धित देश स्वतन्त्र रहने प्रावधान थियो ।
विमानस्थलभित्र दुई गृहमन्त्रीबीच गोप्य रुपमा के के कुरा भो, त्यो थाहा हुने कुरा भएन। किनभने सञ्चारकर्मीहरुलाई दृश्य खिच्न समेत प्रतिबन्ध लगाइएको थियो। तर केही भएको भए आउँदा दिनमा थाहा हुने नै छ।
सुनिए अनुसार भारतले प्रधानमन्त्री नेपाललाई सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षरका लागि मौखिक प्रस्ताव राखेको थियो। अस्ति भारतीय प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहसित हैदरावाद हाउसमा सहयोगी बिना भएको गोप्य वार्तामा पनि यो कुरा उठेको थियो भनिन्छ। हुनसक्छ प्रधानमन्त्री स्तरमा सन्धिमा हस्ताक्षरको सहमति भएको होस्। यदि त्यसो भएको भए दुई देशबीच गृहमन्त्री स्तरीय बैठकबाट सन्धि अनुमोदन गर्नुपर्नेछ।
के यो भेट त्यही सन्धि अनुमोदन गर्नका लागि भएको हो त ?
हो भने विवाद निम्तिने छ। किनभने यो विवादास्पद सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षर नगर्नका लागि प्रधानमन्त्रीलाई यहाँका दलहरुले दबाब दिइसकेका थिए भ्रमण अघि नै।
हेरौँ, भोलि प्रधानमन्त्री दिल्लीबाट फर्कँदासम्म केही कुरा खुलिहाल्ने हो कि !
भारतको निरन्तर दबाब सुपुर्दगी सन्धिका लागि केही वर्षदेखि भारतले निरन्तर दबाब दिँदै आएको हेर्दा पनि प्रष्ट हुन्छ, यसमा भारतको ठूलो स्वार्थ लुकेको छ। केही वर्षदेखि भारतले हरेक राजनीतिक तथा कूटनीतिक तहका वार्तामा सुपुर्दगी सन्धिलाई प्रमुख प्राथमिकता दिएको दियै छ। राजाको प्रत्यक्ष शासनमा समेत सन्धिका लागि भारतले प्रयास गरेको थियो। तर त्यतिबेला यो सन्धि भएन।
राजाको शासन ढलेपछि गिरिजाप्रसाद कोइरालाको सरकारसँग सन्धिबारे द्विपक्षीय सहमति भइसकेको थियो। हस्ताक्षर गर्न तत्कालीन गृहमन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौला दिल्ली जानसमेत तयार भइसकेको थियो। तर माओवादीको चर्को विरोध र चीनले समेत असहमति जनाएका कारण अन्तिम समयमा त्यो यात्रा स्थगन भएको थियो भनिन्छ।
कोइरालादेखि भारत रिसाएको थियो त्यतिबेला। कोइरालाले बालुवाटारबाट बेलाबेलामा राष्ट्रियता खतरामा छ भन्नुको कारण पनि त्यही हो भनिन्छ। भारत रिसाउनुको प्रमुख कारणमध्ये एक सुपुर्दगी सन्धि नहुनु थियो भनिन्छ।
केही विश्लेषकहरुले माओवादी नेतृत्वले भारतसँग सुपुर्दगी सन्धि गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेको र त्यही कारण माओवादीको त्यतिबेलाको सत्तारोहण प्रक्रिया सहज भएको विश्लेषण पनि गरेका थिए। यद्यपि, माओवादी सरकारको पालामा पनि यो सन्धि भएन।
गत असारमा नेपाल भ्रमणमा आएका भारतीय विदेश सचिव शिवशंकर मेननले प्रधानमन्त्री माधव नेपाल, नेपाली कांग्रेसका सभापति गिरिजाप्रसाद कोइराला र एकीकृत नेकपा (माओवादी)का अध्यक्ष प्रचण्डलाई सुपुर्दगी सन्धि सहमति जुटाउन चर्को दबाब दिएर गएका थिए। मेनन भ्रमणको उद्देश्य नै प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपाललाई भारत भ्रमण गराएर सुपुर्दगी सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न लगाउने रहेको बताइएको थियो।
किन विवादास्पद ?एक देशमा अपराध गरी अर्को देशमा लुकेका अपराधीलाई बुझाउनुलाई सुपुर्दगी भनिन्छ। यस्तो प्रावधान राखेर नेपाल र भारतबीच सन् १९५३ मा सुपुर्दगी सन्धि भइसकेको छ। तर, प्रक्रिया झन्झटिलो भएका कारण यो सन्धि व्यवहारमा खासै प्रयोग भए । भारतको पन्जाब राज्यका तत्कालीन मुख्यमन्त्री प्रतापसिंह कैरोनका हत्यारा सुच्चा सिंहलाई नेपालले भारतसमक्ष सुम्पेको थियो। त्यही एउटा घटनाबाहेक यो सन्धि कार्यान्वयनका घटना अरू छैनन्। बरु प्रक्रिया नपुर्याएर धेरै आरोपीहरु बुझाइएको छ। उदाहरणका लागि द्वन्द्वकालमा माओवादी नेता वामदेव क्षेत्री, राम कार्कीलगायतलाई आपसी समझदारी भन्दै भारतले नेपाललाई बुझाएको थियो। केही महिनाअघि मात्र चितवनमा पक्राउ परेका किडनी व्यापारी डाक्टर अमितलाई भारतले ठाडो हस्तक्षेप गरी त्यसरी नै भारत लगेको थियो। अदालतमा त्यससम्बन्धी कारबाही चलाएर प्रमाणहरू नकेलाई कसैलाई पनि सुपुर्दगी गर्न नपाइने सन्धिको व्यवस्था छ। चोरी, डकैती, हत्या, कुटपिट, लुटपाट, आर्थिक अपराधजस्ता विभिन्न १७ प्रकारका अपराधमा संलग्न अभियुक्तलाई पर्याप्त प्रमाण र कानुनी आधारका साथ सुपुर्दगी गर्न सकिने प्रावधान सन्धिमा छ ।
यो सन्धि परिमार्जनको औपचारिक प्रक्रिया ०५५ सालमा भएको रहेछ। तत्कालीन प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाको भारत भ्रमणका बेला पनि त्यसमा छलफल भएको थियो। माओवादी सरकारको पालामा सन् १९५० को सन्धि खारेज गरी नयाँ सन्धि गर्न भारत तयार भएको थियो। त्यो सन्धि पुनरावलोकनसँगै भारतले यो सन्धिमा पनि हस्ताक्षर गर्न दबाब दिएको थियो।
तेस्रो मुलुकका नागरिकलाई पनि सुपुर्दगी गर्नुपर्ने प्रावधानले यो सन्धि बढी विवादमा परेको हो। यस्तो प्रावधानका कारण अरू मुलुकसँगको सम्बन्धमा असर पर्न सक्छ भन्दै नेपाली पक्षले सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न असहमति जनाउँदै आएको हो। यही सन्धिलाई टेकेर कुनै पनि विदेशीलाई भारतले आफूलाई सुपुर्दगी गर्न बाध्य बनाउन सक्नेछ। अपराधी खोज्ने बहानामा भारतीय सुरक्षाकर्मी जुनसुकै बेला नेपालभित्र पस्ने स्थिति पनि नआउला भन्न सकिन्न। देशको सार्वभौमिकतामा नै आँच आउने स्थिति हुनसक्छ। अरु मित्रराष्ट्रहरुको सम्बन्धमासमेत असर पर्नसक्ने खतरा यसबाट रहन्छ। पुरानो सन् १९५३ को सन्धिमा भने तेस्रो देशको नागरिकले नेपाल वा भारतमा अपराध गरेर कुनै देशमा पसेको छ भने त्यस्ताको हकमा सुपुर्दगी गर्ने/नगर्नेबारे निर्णय गर्न सम्बन्धित देश स्वतन्त्र रहने प्रावधान थियो ।
स्याटेलाइटलाई अध्यागमन अधिकृतको जवाफ
१५ अगष्ट २००९ स्याटेलाइटले लेखेको “कहिले सुध्रिएलान् अध्यागमनका अल्छी कर्मचारीहरु” शीर्षकको ब्लग (ब्लग हेर्न यहाँ क्लिक गर्नुस्) लाई कपोलकल्पित, दुराशयपूर्ण र स्वार्थभावले प्रेरित भन्दै अध्यागमन विभाग माइतिघरका अध्यागमन अधिकृत शेषनारायण पौडेलले पठाएको खण्डन जस्ताको तस्तैः
सर्वप्रथमत उक्त ब्लगमा अध्यागमन विभागको मुद्दा शाखाको सम्बन्धमा अतिरञ्जित आरोपहरु लगाइएको र दुराशयपूर्ण तवरले रित्तो रहेको भनी म बस्ने कुर्सी देखाइएकोले महाशयका आरोपहरुलाई देहाय बमोजिम बूँदागत रुपमा खण्डन गर्न चाहन्छु-
१. महाशयको लेखको पाँचौ हरफमा उल्लेख भएको उक्त इराकी नागरिक अनेशलाई पहिलो दिन साउन २६ गते एयरपोर्टबाट माइतिघरस्थित अध्यागमन विभागमा छानबिनको लागि ल्याइएकोमा छानबिन गरी महावीर पुनको जिम्मा लगाउन ५ घण्टा लाग्यो भन्ने वाक्य नै महाशयको आरोप बदनियतपूर्ण छ भनी प्रमाणित गर्न काफी छ। निज इराकी नागरिकलाई एयरपोर्टबाट दिउँसोको करिब १ बजे विभागमा ल्याइएको थियो। निजसँग महावीर पुन र महाशय सँगै हुनुहुन्थ्यो। म आफ्नो सीटमा बसेर भीडभाडको बीचमा काम गरिरहेको थिएँ। महावीर पुनलाई शुरुमा चिन्न सकिनँ। उहाँले आफ्नो परिचय दिनु भएपछि अभिवादन गरेँ र उहाँ यस विभागमा आउनु पर्नाको कारण सोधेँ। उहाँले उक्त इराकी नागरिक आफ्नो Wireless Internet Network को कार्यका सघाउन नेपाल आएको र नेपालबाट इराक फर्कने क्रममा टर्कीको भिसा नभएकोले टर्कीको इस्तानबुल अध्यागमनले डिपोर्ट गरी नेपाल फर्काएको बताउनु भयो। इस्तानवुल अध्यागमनले जारी गरेको डिपोर्ट पत्रमा बिना भिसा यात्रा गर्न खोजेकोले डिपोर्ट गरिएको भन्ने व्यहोरा स्पष्टै लेखिएको थियो।
त्यसपछि उक्त इराकीलाई म नजिकैको कुर्सीमा बस्न आग्रह गरेँ र विनम्रतापूर्वक संक्षिप्त बयान लिएँ। अध्यागमन ऐनमा विदेशबाट डिपोर्ट वा इन्ट्रिरिफ्युज भई आउने व्यक्तिहरुलाई एयरपोर्ट अध्यागमन कार्यालयले विभागमा छानबिनको लागि पठाउनु पर्ने र महानिर्देशकले ताकेको अध्यागमन अधिकृतले अनिवार्य रुपमा विस्तृत बयान लिई धरौटी माग गर्न, तारेखमा छाड्न वा अदालतको अनुमति लिई थुनामा राख्न सक्नेछ भन्ने उल्लेख छ।
त्यसपछि हतारमा प्रतिवेदन तयार गरी म आफैले फाइल बोकेर निर्देशकज्यूको कार्यकक्षमा गई उक्त व्यक्ति महावीर पुनको कार्यसँग सम्बन्धित भएको, टर्कीको भिसा नहुँदा डिपोर्ट भई आएको र बयानको आधारमा खराब नियत नदेखिएकोले निजलाई यथासक्य छिटो टर्कीको भिसा वा इराकसम्मको हवाईटिकट पेश गर्नको लागि थप कारबाही केही नगरी धरौटी पनि नलिई महावीर पुनकै जिम्मा लगाएर पठाउने प्रतिवेदन ल्याएको व्यहोरा अनुरोध गरेँ र निर्देशकज्यूबाट सो प्रतिवेदन सदर भयो।
जबकि डिपोर्ट भएर आएकाहरुलाइ धरौटी नलिई अन्य व्यक्तिको जिम्मा लगाएर पठाएको मैले सम्झेसम्मको यो पहिलो घटना थियो।
त्यसपछि मैले उक्त निर्णयको व्यहोरा इराकी नागरिक र महावीरजीलाई सुनाएँ र हवाईटिकट लिन सजिलो होस् भनेर अनुसन्धानको क्रममा रहेको सो इराकीको पासपोर्ट र व्यक्तिलाई महावीरजीको जिम्मा लगाएर पठाएँ। यतिबेलाको समय ठीक १.४५ भएको थियो। गत साउन १८ गतेदेखि भदौ ५ गतेसम्म गरी हरेक दिन २ बजेदेखि ५ बजेसम्म राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशालामा भर्खरै अध्यागमन विभागले Document Examination को लागि खरिद गरेको VSC 6000 मेसिनको सञ्चालन सम्बन्धी तालिममा मलाई विभागले खटाएकोले ठीक पौने २ बजे राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशाला खुमलटार तर्फ लागेँ र २ बजेबाट तालिममा सहभागी भएँ।
यसरी हामीले उक्त इराकीको पहिलो दिनको काम व्यस्तताको बावजुद पनि करिब ४५ मिनेट भित्रमा सिध्याएका हौँ। १ बजे विभागमा आएको मान्छेको काम सिध्याएर उनीहरुलाई विदा गरेर म २ वजे खुमलटार पुगिकेको छु भनेपछि महाशयको घडीले कसरी ५ घण्टा विभागमा कुरेको देखायो ? महाशयको घडीमा १० मिनेटको १ घण्टा पो हुँदोरहेछ कि ? भलै महाशय त्यस दिन १० बजे नै विभागमा आउनु भयो रे, फेरि १० बजेदेखि पौने २ बजेसम्म त जम्मा ३ घण्टा ४५ मिनेट हुन्छ, फेरि पनि ५ घण्टा कसरी भयो ? यसबाट महाशयको खराब नियत र बैगुनी प्रवृत्तिमा कुनै शंका रह्यो र ?
२. महासयको लेखको छैटौ हरफमा साउन २८ गते इराकसम्मको हवाई टिकट लिएर आयौँ तर प्रस्थान पत्र बनाउन दिनभरी लाग्यो भन्ने निराधार आरोप छ। त्यस दिन अर्थात् साउन २८ गते मुद्दा सम्बन्धी कार्यमा अत्यन्त व्यस्त भएकोले खुमलटार तालिममा आधा घण्टा ढिलो आउने खबर साथीहरुलाई गरेको थिएँ। अदालतमा सोही दिन पेश गर्नुपर्ने सम्पूर्ण कागजातहरु तयार भइसकेपछि सो दिन २.१५ बजे तालिममा जान अफिसबाट बाहिरिएको थिएँ। त्यतिबेलासम्म त महाशयको सवारी हाम्रो अफिसमा भएको थिएन। तालिम चलिरहेको थियो, करिब ४ वजेतिर मेरो मोबाइलमा अफिसबाट फोन आयो। मेरो शाखाको एकजना स्टाफले फोनमा “सर, अस्तिको इराकी भर्खरै आएको छ, टर्कीको भिसा त छैन तर इराकसम्मको भोलिकै हवाई टिकट लिएर आएको छ, भोलि सार्वजनिक विदा छ के गर्ने” भनेर सोध्नुभयो। अनि मैले त्यसो भए अस्तिकै प्रतिवेदन माथि तुरुन्त एउटा टिप्पणी उठाएर सदर गराउनुस् र अर्को कुनै शाखाका अध्यागमन अधिकृतलाई सही गराएर आजै काम सकेर पठाइदिनुस् भनेर भनेँ। तारेख वा जमानीमा रहेको व्यक्तिको फाइल टुङग्याउन अनुसन्धान अधिकृतले अनिवार्य रुपमा आफ्नो राय सहितको टिप्पणी निर्णयको लागि महानिर्देशकसमक्ष पेश गर्नुपर्ने र निर्णय गराई सोही बमोजिम गर्ने व्यवस्था अध्यागमन ऐनमा छ। तर उक्त दिन कार्यालयको कामले महानिर्देशक बाहिर जानु भएको भएतापनि फोनको भरमा निर्णय गराएर म तालिममा भएको हुनाले अर्को शाखाको अध्यागमन अधिकृतलाई चिठीमा सही गराई निजलाई प्रस्थान अनुमति जारी गरिएको र त्यसको पर्सिपल्ट मात्र उक्त फाइल महानिर्देशकबाट सदर गराइएको छ, त्यतिबेलासम्म महाशयको इराकी आफ्नो देश पुगिसकेको थियो। यो भन्दा के बढी लचकता र तदारुकता अपनाउन सकिएला र ?
फेरि महाशयले उक्त दिन सो काम सिध्याउन दिनभरी लाग्यो भन्ने हास्यास्पद आरोप लगाउनु भएको छ। दिउँसो २.१५ बजे मात्र म तालिमको लागि बाहिरिएको हुँ। त्यसबेला सम्म त संस्थाका लागि अत्यन्त महत्वपूर्ण मानिने डकुमेन्ट एक्जामिनेसन सम्बन्धी अफिसले खटाएको तालिममा सहभागी भइरहेको अध्यागमन अधिकृतको कुर्सीलाई खाली रहेको भनी फोटो खिची दुष्प्रचार गर्ने महाशय अफिसमा आउनु भएको थिएन। उक्त दिन महाशयको सवारी करिब ४ बजे भएको र पाँच बजेभित्रमा काम सकी कर्मचारी घरतर्फ लागेका छन् भने कसरी महासयले दिनभरी पर्खनु प-यो भनेर भन्नुभयो ? भलै महाशय म तालिममा हिँडेको पाँचै मिनेट अर्थात २.२० मा आउनु भयो रे। तैपनि त दिनभरी कसरी लाग्यो ? महाशयको घडीमा १ घण्टाको १ दिन हुन्छ भने त हामीले के नै गर्न सक्छौँ र !
३. फेरि महाशयले अध्यागमन अधिकृतको रित्तो कुर्सी पनि देखाएर बहादुरी दर्शाउनु भएको रहेछ। अध्यागमन विभागले राहदानी, भिसा लगायतका कागजातको आधिकारिकता परीक्षणको लागि भर्खरै खरिद गरेको VSC 6000 नामको अत्याधुनिक Document Examination मेसिनको सञ्चालन सम्बन्धी तालिम लिन मेरो नेतृत्वमा ६ जना कर्मचारीहरुलाई साउन १८ गते देखि भदौ ५ गते सम्मको लागि हरेक दिन २ बजेदेखि ५ बजेसम्म राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशाला खुमलटारमा पठाएको थियो। साउन २६ गते महाशय हाम्रो कार्यालयमा आउँदा त म सिटमै थिएँ, त्यसको फोटो खिच्नु भएनछ। फेरि सोही दिन मैले महावीरजी र इराकीसँग मलाई केही समयमा तालिमको लागि खुमलटार जानु छ भनी हात मिलाएर उहाँहरुलाई विदा गरी पौने २ बजे अफिसबाट बाहिरिएको कुरा महाशयले किन बिर्सनु भयो कुन्नि ? फेरि २८ गते पनि त हाम्रा स्टाफले सर तालिममा हुनुहुन्छ भनेर भनेको कुरा उहाँकै लेखमा छ भने पछि अध्यागमन अधिकृतको रित्तो कुर्सी किन देखाउनु भएको होला ? महाशय, मेरो कुर्सी तालिममा जाँदा मात्र हैन, महानिर्देशकको कक्षमा फाइल पेश गर्न जाँदा, अफिसको काममा बाहिर जाँदा, कार्यालय समय अगाडि-पछाडि र सार्वजनिक विदाको दिनसमेत खाली हुन्छ। तपाई जस्ता कलुषित मनोभावनाबाट ग्रसित व्यक्तिहरुले तालिममा गएकै समयको त किन म ट्वाइलेट जाँदा खाली देखिएको कुर्सीको पनि त फोटो खिची व्यापार गरेको भए के आश्चर्य हुन्थ्यो र ?
४. महाशयले नेपालको अध्यागमनले उक्त इराकी नागरिकलाई अनावश्यक दुःख दिएको भन्ने सम्बन्धमा स्पष्ट पार्न चाहन्छु। नेपालको अध्यागमनले निजलाई साउन २५ गते टर्की हुँदै इराकतर्फ जान सहज रुपमा प्रस्थान गराएको हो। टर्की अध्यागमनले भिसा नभएकोले पुनः नेपालमै डिपोर्ट गरी पठाउनुमा नेपालको अध्यागमनको के दोष, महाशय ? के नेपालको अध्यागमनले टर्कीको भिसा बिना पनि जानै पर्छ भनी ठेलेर पठाएको हो र ?
फेरि महाशयले नेपालको अध्यागमनले उक्त इराकीलाई अपराधीको व्यवहार ग-यो भनी बेतुकको आरोप लगाउनु भएछ। महाशय तपाईँकै लेखको तेस्रो हरफमा भएको व्यहोरा उद्धृत गरौँ न “अनेशलाई टर्कीको भिसा नहुनाले त्यहाँको अध्यागमनले हत्कडी लगाएर जहाजमा हालेर नेपाल पठाएपछि अनेशका दुःखका दिन शुरु भए” अनेशलाई हत्कडी लगाउन नेपालबाटै अध्यागमनका कर्मचारी टर्की गएका थिए कि महाशय ?
हत्कडी लगाएर पठाउने अन्य देशको अध्यागमनको व्यवहार अति राम्रो र उक्त हत्कडी फुकाएर सर्वसाधारण सरह व्यवहार गरी उच्च प्राथमिकताका साथ काम सकाई आफ्नो देश फर्काउने हाम्रो कार्यलाई निकृष्ट देख्ने तपाईको मानसिक सन्तुलनमा शंका गर्ने पर्याप्त आधार छैनन् र ?
अध्यागमन ऐनले अनुसन्धान अधिकृतलाई अनुसन्धानको लागि प्रहरीले पाए सरहको सम्पूर्ण अधिकार दिएको छ। हामीसँग थुनुवा कक्ष छ, हत्कडी छ। कानूनतः अनेशलाई एयरपोर्टबाटै हत्कडी लगाएर अध्यागमन विभागमा ल्याई हाम्रो थुनुवा कक्षमा थुन्न सकिन्थ्यो। महाशय तपाईँको यस विभागमा सवारी हुँदा हाम्रो थुनुवा कक्षमा अनुसन्धानको क्रममा अन्य व्यक्तिहरु बसिरहेको देख्नु भएन ? अनेश एउटा अभियुक्त हुँदाहुँदै पनि थुनुवा कक्षमा नपठाई मसँगैको सोफामा राखी हतारमा म आफैले बयान लिई प्रतिवेदन पेश गरी महावीर पुनलाई बुझाई पठाएको बिर्सनु भयो ? तपाईँलाई हाम्रो चरित्र हत्या गर्न केले प्रेरित गर्यो ? सर्पलाई दूध ख्वाएर पाल्यो भने पछि पाल्ने मानिसलाई नै डस्छ भन्ने नेपाली उखान तपाईँको स्वार्थी व्यवहारले चरितार्थ गर्दैन र ? फेरि महावीर पुन र महाशयसँग आएको विदेशीलाई अध्यागमन कानून लाग्दैन भन्ने कहाँ लेखेको छ ? कसैको निधारमा उसको इतिहास वा योगदान, खराब वा असल भनी लेखिएको त हुँदैन नि, ती विषयहरु अनुसन्धानबाट थाहा हुने कुरा हुन्, त्यसैको लागि अनेशलाई यस विभागमा कानून बमोजिम ल्याइएको हो। अनुसन्धानबाट छाड्न सकिने आधार देखिएकोले छाडिएको हो।
६. महाशयले हामीलाई बूढा र अशिक्षित कर्मचारी भनी आलोचना गर्नु भएछ। मुद्दा शाखाको प्रमुखको हैसियतमा मेरो कुरा गर्ने हो भने म निजामती सेवामा खुल्ला प्रतिस्पर्धाबाट सीधै शाखा अधिकृतमा प्रवेश गरेको भर्खर ५ वर्ष हुँदैछ। मेरो उमेर ३० वर्षको हाराहारीमा छ। तपाईँमा दृष्टिभ्रम भयो कि ? तपाईले हाम्रा शैक्षिक प्रमाणपत्रहरु कहाँबाट प्राप्त गरी हामीलाई अशिक्षितको दर्जामा राख्नुभयो ? महाशय निजामति कर्मचारीको जागिर तपाईँ जस्तो कसैको पिछलग्गु भएर प्राप्त हुने चीज होइन, यो त कानूनले तोके बमोजिमको योग्यता पुगेका हजारौँहजार व्यक्तिहरु बीचबाट कडा प्रतिस्पर्धामार्फत् प्राप्त हुने पद हो। तपाईँसँग क्षमता छ भने हामीसँग प्रतिस्पर्धा गर्न आउनुस्, तपाईँलाई कसले रोकेको छ र ? होइन भने स्यालले रुख चढ्न नसकेर अङगुर अमिलो छ भनी दोष लगाएसरह भएन र ?
फेरि मुद्दा शाखा भनेको अत्यन्त पाका, अनुभवी र दक्ष मानिस चाहिने शाखा हो, हामीले दिनहुँ अदालतमा मुद्दा दर्ता गर्नुपर्ने र मुद्दाको संवेदनशीलतालाई ध्यानमा राखी अक्षरसः रुजु गर्नुपर्ने र समयको पनि ज्यादै ख्याल गर्नुपर्ने भएकोले तपाईँजस्ता हावामा बग्ने गैरजिम्मेवार अल्लारेहरु यस शाखामा काम लाग्दैनन्। त्यसैले, यस शाखामा नयाँ पुराना कर्मचारीहरुको उपयुक्त सम्मिश्रण मिलाइएको छ।
७. महाशयले हाम्रो देशका अध्यागमनका कर्मचारीहरुको व्यवहार बारेमा आलोचना गर्नु भएछ। अन्य देशमा हामी नेपालीहरुलाई गरिने व्यवहार तपाईँलाई भन्दा हामीलाई बढी थाहा छ। उक्त इराकी नागरिक टर्कीबाट डिपोर्ट भई नेपाल बाहेक अन्य देशमा गएको भए ऊ आजसम्म सो देशको अध्यागमनकै कठघरामा हुने थियो। सायद उसले कोर्रा पानि खाइसकेको हुन्थ्यो। उसको साथमा ल्यापटपका त कुरा छाड्नुस जुत्ता, पर्स र बेल्ट पनि राख्न पाउँदैनथ्यो। छानबिनपछि उसलाई हत्कडीले बाँधेर पुलिस लगाएर केही वर्ष त्यस देशमा प्रवेश गर्न नपाउने गरी इराकसम्म पुर्याइन्थ्यो। विदेशबाट डिपोर्ट भै आउने नेपालीहरुले यस विभागमा रुँदै देखाउने कोर्राका डामहरु, अकल्पनीय पीडाहरु र मानसिक रुपमै विक्षिप्त भएका अवस्थाहरुबाट कहाँको अध्यागमन कस्तो छ भन्ने हामीलाई राम्रो ज्ञान छ।
फेरि तपाईँले इराकी नागरिकलाई नेपालमा उचित व्यवहार भएन भनी एउटा नाटक रच्नु भयो, हामी नेपालीकै अवमूल्यन गर्न खोज्नु भयो। महाशय, केही वर्षअगाडि १२ जना निर्दोष नेपालीलाइ अनेशकै देशमा क्रुरतापूर्वक भएको हत्या बिर्सनु भयो ? त्यसबेला अनेशको देशको सरकारले के हेरेर बसेको थियो ? त्यो बर्बरतापूर्ण हत्याकाण्डलाई के भन्नु हुन्छ ? के नेपालमा कुनै विदेशीले त्यस्तो नियति भोग्नु परेको छ ? होइन भने तपाईँ आफ्नै मातृभूमिको किन खोइरो खन्नु हुन्छ ?
तपाईँलाई हामी जस्ता कर्मचारी भएको देशको नागरिक हुनुपर्दा पीडा बोध भएछ, मलाई पनि तपाईँ जस्ता स्वार्थी एवं जुन थालमा खायो त्यही थालमा छेरेर हिड्ने सेवाग्राहीको सेवाप्रदायक हुनु पर्दा कताकता आत्मग्लानीको महसूस हुन्छ।
अन्तमा,
महाशयका लेखका आरोपहरुमा महावीर पुन जस्ता एक इतिहास बनाइसकेका व्यक्ति र उक्त इराकी नागरिकको संलग्नता छ जस्तो लाग्दैन। कहीँ कतै पनि महाशयले महावीरजी र उक्त विदेशीलाई उद्धृत नगरी आफ्ना मनगढन्ते आरोपहरु तेर्साएका छन्। २-४ अक्षर टाइप गर्न जानेको छु भन्दैमा आधारहीनरुपमा हाम्रो चरित्र हत्या गर्ने अधिकार तपाईँलाई कसले दियो ? महाशयको लेख र मेरो प्रतिक्रिया सम्बन्धमा महावीरजीलाई आफ्नो विचार पठाइदिनु हुन अनरोध गर्दछु।
सर्वप्रथमत उक्त ब्लगमा अध्यागमन विभागको मुद्दा शाखाको सम्बन्धमा अतिरञ्जित आरोपहरु लगाइएको र दुराशयपूर्ण तवरले रित्तो रहेको भनी म बस्ने कुर्सी देखाइएकोले महाशयका आरोपहरुलाई देहाय बमोजिम बूँदागत रुपमा खण्डन गर्न चाहन्छु-
१. महाशयको लेखको पाँचौ हरफमा उल्लेख भएको उक्त इराकी नागरिक अनेशलाई पहिलो दिन साउन २६ गते एयरपोर्टबाट माइतिघरस्थित अध्यागमन विभागमा छानबिनको लागि ल्याइएकोमा छानबिन गरी महावीर पुनको जिम्मा लगाउन ५ घण्टा लाग्यो भन्ने वाक्य नै महाशयको आरोप बदनियतपूर्ण छ भनी प्रमाणित गर्न काफी छ। निज इराकी नागरिकलाई एयरपोर्टबाट दिउँसोको करिब १ बजे विभागमा ल्याइएको थियो। निजसँग महावीर पुन र महाशय सँगै हुनुहुन्थ्यो। म आफ्नो सीटमा बसेर भीडभाडको बीचमा काम गरिरहेको थिएँ। महावीर पुनलाई शुरुमा चिन्न सकिनँ। उहाँले आफ्नो परिचय दिनु भएपछि अभिवादन गरेँ र उहाँ यस विभागमा आउनु पर्नाको कारण सोधेँ। उहाँले उक्त इराकी नागरिक आफ्नो Wireless Internet Network को कार्यका सघाउन नेपाल आएको र नेपालबाट इराक फर्कने क्रममा टर्कीको भिसा नभएकोले टर्कीको इस्तानबुल अध्यागमनले डिपोर्ट गरी नेपाल फर्काएको बताउनु भयो। इस्तानवुल अध्यागमनले जारी गरेको डिपोर्ट पत्रमा बिना भिसा यात्रा गर्न खोजेकोले डिपोर्ट गरिएको भन्ने व्यहोरा स्पष्टै लेखिएको थियो।
त्यसपछि उक्त इराकीलाई म नजिकैको कुर्सीमा बस्न आग्रह गरेँ र विनम्रतापूर्वक संक्षिप्त बयान लिएँ। अध्यागमन ऐनमा विदेशबाट डिपोर्ट वा इन्ट्रिरिफ्युज भई आउने व्यक्तिहरुलाई एयरपोर्ट अध्यागमन कार्यालयले विभागमा छानबिनको लागि पठाउनु पर्ने र महानिर्देशकले ताकेको अध्यागमन अधिकृतले अनिवार्य रुपमा विस्तृत बयान लिई धरौटी माग गर्न, तारेखमा छाड्न वा अदालतको अनुमति लिई थुनामा राख्न सक्नेछ भन्ने उल्लेख छ।
त्यसपछि हतारमा प्रतिवेदन तयार गरी म आफैले फाइल बोकेर निर्देशकज्यूको कार्यकक्षमा गई उक्त व्यक्ति महावीर पुनको कार्यसँग सम्बन्धित भएको, टर्कीको भिसा नहुँदा डिपोर्ट भई आएको र बयानको आधारमा खराब नियत नदेखिएकोले निजलाई यथासक्य छिटो टर्कीको भिसा वा इराकसम्मको हवाईटिकट पेश गर्नको लागि थप कारबाही केही नगरी धरौटी पनि नलिई महावीर पुनकै जिम्मा लगाएर पठाउने प्रतिवेदन ल्याएको व्यहोरा अनुरोध गरेँ र निर्देशकज्यूबाट सो प्रतिवेदन सदर भयो।
जबकि डिपोर्ट भएर आएकाहरुलाइ धरौटी नलिई अन्य व्यक्तिको जिम्मा लगाएर पठाएको मैले सम्झेसम्मको यो पहिलो घटना थियो।
त्यसपछि मैले उक्त निर्णयको व्यहोरा इराकी नागरिक र महावीरजीलाई सुनाएँ र हवाईटिकट लिन सजिलो होस् भनेर अनुसन्धानको क्रममा रहेको सो इराकीको पासपोर्ट र व्यक्तिलाई महावीरजीको जिम्मा लगाएर पठाएँ। यतिबेलाको समय ठीक १.४५ भएको थियो। गत साउन १८ गतेदेखि भदौ ५ गतेसम्म गरी हरेक दिन २ बजेदेखि ५ बजेसम्म राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशालामा भर्खरै अध्यागमन विभागले Document Examination को लागि खरिद गरेको VSC 6000 मेसिनको सञ्चालन सम्बन्धी तालिममा मलाई विभागले खटाएकोले ठीक पौने २ बजे राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशाला खुमलटार तर्फ लागेँ र २ बजेबाट तालिममा सहभागी भएँ।
यसरी हामीले उक्त इराकीको पहिलो दिनको काम व्यस्तताको बावजुद पनि करिब ४५ मिनेट भित्रमा सिध्याएका हौँ। १ बजे विभागमा आएको मान्छेको काम सिध्याएर उनीहरुलाई विदा गरेर म २ वजे खुमलटार पुगिकेको छु भनेपछि महाशयको घडीले कसरी ५ घण्टा विभागमा कुरेको देखायो ? महाशयको घडीमा १० मिनेटको १ घण्टा पो हुँदोरहेछ कि ? भलै महाशय त्यस दिन १० बजे नै विभागमा आउनु भयो रे, फेरि १० बजेदेखि पौने २ बजेसम्म त जम्मा ३ घण्टा ४५ मिनेट हुन्छ, फेरि पनि ५ घण्टा कसरी भयो ? यसबाट महाशयको खराब नियत र बैगुनी प्रवृत्तिमा कुनै शंका रह्यो र ?
२. महासयको लेखको छैटौ हरफमा साउन २८ गते इराकसम्मको हवाई टिकट लिएर आयौँ तर प्रस्थान पत्र बनाउन दिनभरी लाग्यो भन्ने निराधार आरोप छ। त्यस दिन अर्थात् साउन २८ गते मुद्दा सम्बन्धी कार्यमा अत्यन्त व्यस्त भएकोले खुमलटार तालिममा आधा घण्टा ढिलो आउने खबर साथीहरुलाई गरेको थिएँ। अदालतमा सोही दिन पेश गर्नुपर्ने सम्पूर्ण कागजातहरु तयार भइसकेपछि सो दिन २.१५ बजे तालिममा जान अफिसबाट बाहिरिएको थिएँ। त्यतिबेलासम्म त महाशयको सवारी हाम्रो अफिसमा भएको थिएन। तालिम चलिरहेको थियो, करिब ४ वजेतिर मेरो मोबाइलमा अफिसबाट फोन आयो। मेरो शाखाको एकजना स्टाफले फोनमा “सर, अस्तिको इराकी भर्खरै आएको छ, टर्कीको भिसा त छैन तर इराकसम्मको भोलिकै हवाई टिकट लिएर आएको छ, भोलि सार्वजनिक विदा छ के गर्ने” भनेर सोध्नुभयो। अनि मैले त्यसो भए अस्तिकै प्रतिवेदन माथि तुरुन्त एउटा टिप्पणी उठाएर सदर गराउनुस् र अर्को कुनै शाखाका अध्यागमन अधिकृतलाई सही गराएर आजै काम सकेर पठाइदिनुस् भनेर भनेँ। तारेख वा जमानीमा रहेको व्यक्तिको फाइल टुङग्याउन अनुसन्धान अधिकृतले अनिवार्य रुपमा आफ्नो राय सहितको टिप्पणी निर्णयको लागि महानिर्देशकसमक्ष पेश गर्नुपर्ने र निर्णय गराई सोही बमोजिम गर्ने व्यवस्था अध्यागमन ऐनमा छ। तर उक्त दिन कार्यालयको कामले महानिर्देशक बाहिर जानु भएको भएतापनि फोनको भरमा निर्णय गराएर म तालिममा भएको हुनाले अर्को शाखाको अध्यागमन अधिकृतलाई चिठीमा सही गराई निजलाई प्रस्थान अनुमति जारी गरिएको र त्यसको पर्सिपल्ट मात्र उक्त फाइल महानिर्देशकबाट सदर गराइएको छ, त्यतिबेलासम्म महाशयको इराकी आफ्नो देश पुगिसकेको थियो। यो भन्दा के बढी लचकता र तदारुकता अपनाउन सकिएला र ?
फेरि महाशयले उक्त दिन सो काम सिध्याउन दिनभरी लाग्यो भन्ने हास्यास्पद आरोप लगाउनु भएको छ। दिउँसो २.१५ बजे मात्र म तालिमको लागि बाहिरिएको हुँ। त्यसबेला सम्म त संस्थाका लागि अत्यन्त महत्वपूर्ण मानिने डकुमेन्ट एक्जामिनेसन सम्बन्धी अफिसले खटाएको तालिममा सहभागी भइरहेको अध्यागमन अधिकृतको कुर्सीलाई खाली रहेको भनी फोटो खिची दुष्प्रचार गर्ने महाशय अफिसमा आउनु भएको थिएन। उक्त दिन महाशयको सवारी करिब ४ बजे भएको र पाँच बजेभित्रमा काम सकी कर्मचारी घरतर्फ लागेका छन् भने कसरी महासयले दिनभरी पर्खनु प-यो भनेर भन्नुभयो ? भलै महाशय म तालिममा हिँडेको पाँचै मिनेट अर्थात २.२० मा आउनु भयो रे। तैपनि त दिनभरी कसरी लाग्यो ? महाशयको घडीमा १ घण्टाको १ दिन हुन्छ भने त हामीले के नै गर्न सक्छौँ र !
३. फेरि महाशयले अध्यागमन अधिकृतको रित्तो कुर्सी पनि देखाएर बहादुरी दर्शाउनु भएको रहेछ। अध्यागमन विभागले राहदानी, भिसा लगायतका कागजातको आधिकारिकता परीक्षणको लागि भर्खरै खरिद गरेको VSC 6000 नामको अत्याधुनिक Document Examination मेसिनको सञ्चालन सम्बन्धी तालिम लिन मेरो नेतृत्वमा ६ जना कर्मचारीहरुलाई साउन १८ गते देखि भदौ ५ गते सम्मको लागि हरेक दिन २ बजेदेखि ५ बजेसम्म राष्ट्रिय विधि विज्ञान प्रयोगशाला खुमलटारमा पठाएको थियो। साउन २६ गते महाशय हाम्रो कार्यालयमा आउँदा त म सिटमै थिएँ, त्यसको फोटो खिच्नु भएनछ। फेरि सोही दिन मैले महावीरजी र इराकीसँग मलाई केही समयमा तालिमको लागि खुमलटार जानु छ भनी हात मिलाएर उहाँहरुलाई विदा गरी पौने २ बजे अफिसबाट बाहिरिएको कुरा महाशयले किन बिर्सनु भयो कुन्नि ? फेरि २८ गते पनि त हाम्रा स्टाफले सर तालिममा हुनुहुन्छ भनेर भनेको कुरा उहाँकै लेखमा छ भने पछि अध्यागमन अधिकृतको रित्तो कुर्सी किन देखाउनु भएको होला ? महाशय, मेरो कुर्सी तालिममा जाँदा मात्र हैन, महानिर्देशकको कक्षमा फाइल पेश गर्न जाँदा, अफिसको काममा बाहिर जाँदा, कार्यालय समय अगाडि-पछाडि र सार्वजनिक विदाको दिनसमेत खाली हुन्छ। तपाई जस्ता कलुषित मनोभावनाबाट ग्रसित व्यक्तिहरुले तालिममा गएकै समयको त किन म ट्वाइलेट जाँदा खाली देखिएको कुर्सीको पनि त फोटो खिची व्यापार गरेको भए के आश्चर्य हुन्थ्यो र ?
४. महाशयले नेपालको अध्यागमनले उक्त इराकी नागरिकलाई अनावश्यक दुःख दिएको भन्ने सम्बन्धमा स्पष्ट पार्न चाहन्छु। नेपालको अध्यागमनले निजलाई साउन २५ गते टर्की हुँदै इराकतर्फ जान सहज रुपमा प्रस्थान गराएको हो। टर्की अध्यागमनले भिसा नभएकोले पुनः नेपालमै डिपोर्ट गरी पठाउनुमा नेपालको अध्यागमनको के दोष, महाशय ? के नेपालको अध्यागमनले टर्कीको भिसा बिना पनि जानै पर्छ भनी ठेलेर पठाएको हो र ?
फेरि महाशयले नेपालको अध्यागमनले उक्त इराकीलाई अपराधीको व्यवहार ग-यो भनी बेतुकको आरोप लगाउनु भएछ। महाशय तपाईँकै लेखको तेस्रो हरफमा भएको व्यहोरा उद्धृत गरौँ न “अनेशलाई टर्कीको भिसा नहुनाले त्यहाँको अध्यागमनले हत्कडी लगाएर जहाजमा हालेर नेपाल पठाएपछि अनेशका दुःखका दिन शुरु भए” अनेशलाई हत्कडी लगाउन नेपालबाटै अध्यागमनका कर्मचारी टर्की गएका थिए कि महाशय ?
हत्कडी लगाएर पठाउने अन्य देशको अध्यागमनको व्यवहार अति राम्रो र उक्त हत्कडी फुकाएर सर्वसाधारण सरह व्यवहार गरी उच्च प्राथमिकताका साथ काम सकाई आफ्नो देश फर्काउने हाम्रो कार्यलाई निकृष्ट देख्ने तपाईको मानसिक सन्तुलनमा शंका गर्ने पर्याप्त आधार छैनन् र ?
अध्यागमन ऐनले अनुसन्धान अधिकृतलाई अनुसन्धानको लागि प्रहरीले पाए सरहको सम्पूर्ण अधिकार दिएको छ। हामीसँग थुनुवा कक्ष छ, हत्कडी छ। कानूनतः अनेशलाई एयरपोर्टबाटै हत्कडी लगाएर अध्यागमन विभागमा ल्याई हाम्रो थुनुवा कक्षमा थुन्न सकिन्थ्यो। महाशय तपाईँको यस विभागमा सवारी हुँदा हाम्रो थुनुवा कक्षमा अनुसन्धानको क्रममा अन्य व्यक्तिहरु बसिरहेको देख्नु भएन ? अनेश एउटा अभियुक्त हुँदाहुँदै पनि थुनुवा कक्षमा नपठाई मसँगैको सोफामा राखी हतारमा म आफैले बयान लिई प्रतिवेदन पेश गरी महावीर पुनलाई बुझाई पठाएको बिर्सनु भयो ? तपाईँलाई हाम्रो चरित्र हत्या गर्न केले प्रेरित गर्यो ? सर्पलाई दूध ख्वाएर पाल्यो भने पछि पाल्ने मानिसलाई नै डस्छ भन्ने नेपाली उखान तपाईँको स्वार्थी व्यवहारले चरितार्थ गर्दैन र ? फेरि महावीर पुन र महाशयसँग आएको विदेशीलाई अध्यागमन कानून लाग्दैन भन्ने कहाँ लेखेको छ ? कसैको निधारमा उसको इतिहास वा योगदान, खराब वा असल भनी लेखिएको त हुँदैन नि, ती विषयहरु अनुसन्धानबाट थाहा हुने कुरा हुन्, त्यसैको लागि अनेशलाई यस विभागमा कानून बमोजिम ल्याइएको हो। अनुसन्धानबाट छाड्न सकिने आधार देखिएकोले छाडिएको हो।
६. महाशयले हामीलाई बूढा र अशिक्षित कर्मचारी भनी आलोचना गर्नु भएछ। मुद्दा शाखाको प्रमुखको हैसियतमा मेरो कुरा गर्ने हो भने म निजामती सेवामा खुल्ला प्रतिस्पर्धाबाट सीधै शाखा अधिकृतमा प्रवेश गरेको भर्खर ५ वर्ष हुँदैछ। मेरो उमेर ३० वर्षको हाराहारीमा छ। तपाईँमा दृष्टिभ्रम भयो कि ? तपाईले हाम्रा शैक्षिक प्रमाणपत्रहरु कहाँबाट प्राप्त गरी हामीलाई अशिक्षितको दर्जामा राख्नुभयो ? महाशय निजामति कर्मचारीको जागिर तपाईँ जस्तो कसैको पिछलग्गु भएर प्राप्त हुने चीज होइन, यो त कानूनले तोके बमोजिमको योग्यता पुगेका हजारौँहजार व्यक्तिहरु बीचबाट कडा प्रतिस्पर्धामार्फत् प्राप्त हुने पद हो। तपाईँसँग क्षमता छ भने हामीसँग प्रतिस्पर्धा गर्न आउनुस्, तपाईँलाई कसले रोकेको छ र ? होइन भने स्यालले रुख चढ्न नसकेर अङगुर अमिलो छ भनी दोष लगाएसरह भएन र ?
फेरि मुद्दा शाखा भनेको अत्यन्त पाका, अनुभवी र दक्ष मानिस चाहिने शाखा हो, हामीले दिनहुँ अदालतमा मुद्दा दर्ता गर्नुपर्ने र मुद्दाको संवेदनशीलतालाई ध्यानमा राखी अक्षरसः रुजु गर्नुपर्ने र समयको पनि ज्यादै ख्याल गर्नुपर्ने भएकोले तपाईँजस्ता हावामा बग्ने गैरजिम्मेवार अल्लारेहरु यस शाखामा काम लाग्दैनन्। त्यसैले, यस शाखामा नयाँ पुराना कर्मचारीहरुको उपयुक्त सम्मिश्रण मिलाइएको छ।
७. महाशयले हाम्रो देशका अध्यागमनका कर्मचारीहरुको व्यवहार बारेमा आलोचना गर्नु भएछ। अन्य देशमा हामी नेपालीहरुलाई गरिने व्यवहार तपाईँलाई भन्दा हामीलाई बढी थाहा छ। उक्त इराकी नागरिक टर्कीबाट डिपोर्ट भई नेपाल बाहेक अन्य देशमा गएको भए ऊ आजसम्म सो देशको अध्यागमनकै कठघरामा हुने थियो। सायद उसले कोर्रा पानि खाइसकेको हुन्थ्यो। उसको साथमा ल्यापटपका त कुरा छाड्नुस जुत्ता, पर्स र बेल्ट पनि राख्न पाउँदैनथ्यो। छानबिनपछि उसलाई हत्कडीले बाँधेर पुलिस लगाएर केही वर्ष त्यस देशमा प्रवेश गर्न नपाउने गरी इराकसम्म पुर्याइन्थ्यो। विदेशबाट डिपोर्ट भै आउने नेपालीहरुले यस विभागमा रुँदै देखाउने कोर्राका डामहरु, अकल्पनीय पीडाहरु र मानसिक रुपमै विक्षिप्त भएका अवस्थाहरुबाट कहाँको अध्यागमन कस्तो छ भन्ने हामीलाई राम्रो ज्ञान छ।
फेरि तपाईँले इराकी नागरिकलाई नेपालमा उचित व्यवहार भएन भनी एउटा नाटक रच्नु भयो, हामी नेपालीकै अवमूल्यन गर्न खोज्नु भयो। महाशय, केही वर्षअगाडि १२ जना निर्दोष नेपालीलाइ अनेशकै देशमा क्रुरतापूर्वक भएको हत्या बिर्सनु भयो ? त्यसबेला अनेशको देशको सरकारले के हेरेर बसेको थियो ? त्यो बर्बरतापूर्ण हत्याकाण्डलाई के भन्नु हुन्छ ? के नेपालमा कुनै विदेशीले त्यस्तो नियति भोग्नु परेको छ ? होइन भने तपाईँ आफ्नै मातृभूमिको किन खोइरो खन्नु हुन्छ ?
तपाईँलाई हामी जस्ता कर्मचारी भएको देशको नागरिक हुनुपर्दा पीडा बोध भएछ, मलाई पनि तपाईँ जस्ता स्वार्थी एवं जुन थालमा खायो त्यही थालमा छेरेर हिड्ने सेवाग्राहीको सेवाप्रदायक हुनु पर्दा कताकता आत्मग्लानीको महसूस हुन्छ।
अन्तमा,
महाशयका लेखका आरोपहरुमा महावीर पुन जस्ता एक इतिहास बनाइसकेका व्यक्ति र उक्त इराकी नागरिकको संलग्नता छ जस्तो लाग्दैन। कहीँ कतै पनि महाशयले महावीरजी र उक्त विदेशीलाई उद्धृत नगरी आफ्ना मनगढन्ते आरोपहरु तेर्साएका छन्। २-४ अक्षर टाइप गर्न जानेको छु भन्दैमा आधारहीनरुपमा हाम्रो चरित्र हत्या गर्ने अधिकार तपाईँलाई कसले दियो ? महाशयको लेख र मेरो प्रतिक्रिया सम्बन्धमा महावीरजीलाई आफ्नो विचार पठाइदिनु हुन अनरोध गर्दछु।
एन.आर.एन,इजरायलको प्रथम वार्षिक साधारण सभा आज हुदैँ
प्रथम वार्षिक साधारण सभा सम्बन्धि अत्यन्त जरुरी सूचना !
आदरणीय सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाई तथा दिदिबहिनीहरु
गैर आवासीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद इजरायलको प्रथम बार्षिक साधारण सभा नेपाली राजदुतावासका महामहिम राजदुत श्री बैजनाथ थपलियाज्यूको प्रमुख आतिथ्यमा निम्न लिखित मिति समय र स्थानमा हुने भएको हुँदा सम्बन्धित सबै पंजिकृत सदस्यज्यूहरुलाई यसै सूचनालाई पत्रको रुपमा स्वीकार गरी उपस्थितिको लागि हार्दिक निमन्त्रणा गरिन्छ ।
इजरायलमा रहेका विभिन्न नेपाली सामाजीक संघसंस्थाहरु अनलाइन मिडियाका पत्रकारहरु व्यवसायीहरु सल्लाहकार बुदीजिवी शुभेच्छुक तथा सम्पूर्ण गैर आवासीय नेपाली दाजुभाई तथा दिदिबहिनीहरुलाई कार्यक्रमको उद्घाटन सत्रमा उपस्थित भै कार्यक्रमलाई भव्य रुपमा सफल पार्न हार्दिक निमन्त्रणा गरिन्छ । गैर आवासिय नेपाली संघको मूल उद्देश्यलाई प्राप्त गर्न र इजरायलमा रहेका सम्पूर्ण गैर आवासीय नेपालीहरुको हक हित र अधिकारलाई सुनिश्चित संरक्षण र प्रवर्धन गर्ने र गराउने कार्यमा यहाँहरुको अमूल्य सल्लाह र सुझावको ठूलो योगदान हुने भएकोले उपस्थितिको लागी हार्दिक अनुरोध गर्दछौं ।
अन्तमा सम्पूर्ण पंजिकृत सदस्यज्यूहरुलाई सभामा उपस्थित भै आफ्नो हक र अधिकारको उचित प्रयोग गरिदिनुहुन प्रथम वार्षिक साधारण सभा तयारी समितिको तर्फबाट हार्दिक अनुरोध गरिन्छ ।
कार्यक्रम तालिका
मिति २२ अगस्ट २००९ शनिबार ।उद्घाटन सत्र दिउँसो ठिक १२ बजे देखि २ बजेसम्म ।बन्द सत्र दिउँसो ठिक २ बजेदेखि ४ बजेसम्म ।निर्वाचन बेलुकी ४ बजेदेखि……………। स्थान लेबाण्डा स्ट्रीट ३२ कम एण्ड सी चर्च चौथो तल्ला तेलभिव ।
छलफलका विषयहरु १। महासचिवबाट संघको वार्षिक प्रतिबेदन २। कोषाध्यक्षबाट संघको आर्थिक प्रतिबेदन ३। आई।सी।सी।सदस्यको निर्वाचन ४। विविध
भुवन सिंह कुँवरसंयोजकवार्षिक साधारण सभा तयारी समिति
आदरणीय सम्पूर्ण नेपाली दाजुभाई तथा दिदिबहिनीहरु
गैर आवासीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद इजरायलको प्रथम बार्षिक साधारण सभा नेपाली राजदुतावासका महामहिम राजदुत श्री बैजनाथ थपलियाज्यूको प्रमुख आतिथ्यमा निम्न लिखित मिति समय र स्थानमा हुने भएको हुँदा सम्बन्धित सबै पंजिकृत सदस्यज्यूहरुलाई यसै सूचनालाई पत्रको रुपमा स्वीकार गरी उपस्थितिको लागि हार्दिक निमन्त्रणा गरिन्छ ।
इजरायलमा रहेका विभिन्न नेपाली सामाजीक संघसंस्थाहरु अनलाइन मिडियाका पत्रकारहरु व्यवसायीहरु सल्लाहकार बुदीजिवी शुभेच्छुक तथा सम्पूर्ण गैर आवासीय नेपाली दाजुभाई तथा दिदिबहिनीहरुलाई कार्यक्रमको उद्घाटन सत्रमा उपस्थित भै कार्यक्रमलाई भव्य रुपमा सफल पार्न हार्दिक निमन्त्रणा गरिन्छ । गैर आवासिय नेपाली संघको मूल उद्देश्यलाई प्राप्त गर्न र इजरायलमा रहेका सम्पूर्ण गैर आवासीय नेपालीहरुको हक हित र अधिकारलाई सुनिश्चित संरक्षण र प्रवर्धन गर्ने र गराउने कार्यमा यहाँहरुको अमूल्य सल्लाह र सुझावको ठूलो योगदान हुने भएकोले उपस्थितिको लागी हार्दिक अनुरोध गर्दछौं ।
अन्तमा सम्पूर्ण पंजिकृत सदस्यज्यूहरुलाई सभामा उपस्थित भै आफ्नो हक र अधिकारको उचित प्रयोग गरिदिनुहुन प्रथम वार्षिक साधारण सभा तयारी समितिको तर्फबाट हार्दिक अनुरोध गरिन्छ ।
कार्यक्रम तालिका
मिति २२ अगस्ट २००९ शनिबार ।उद्घाटन सत्र दिउँसो ठिक १२ बजे देखि २ बजेसम्म ।बन्द सत्र दिउँसो ठिक २ बजेदेखि ४ बजेसम्म ।निर्वाचन बेलुकी ४ बजेदेखि……………। स्थान लेबाण्डा स्ट्रीट ३२ कम एण्ड सी चर्च चौथो तल्ला तेलभिव ।
छलफलका विषयहरु १। महासचिवबाट संघको वार्षिक प्रतिबेदन २। कोषाध्यक्षबाट संघको आर्थिक प्रतिबेदन ३। आई।सी।सी।सदस्यको निर्वाचन ४। विविध
भुवन सिंह कुँवरसंयोजकवार्षिक साधारण सभा तयारी समिति
Saturday, August 15, 2009
अब नेपाली भाषा मै रोक लाउने रे
नबराज न्यौपाने
उपराष्ट्रपति परमानन्द झाले लिएको हिन्दी भाषाको शपथलाई अमान्य घोषणा गरी नेपाली भाषामा शपथ लिन बाध्य पार्ने प्रयास भइरहेको भन्दै क्रुद्ध मधेश तराई फोरम नामक एक जातीय पार्टीले नेपाली भाषामा लेखिएका पत्रपत्रिका र विद्युतीय सञ्चार माध्यम तराईमा प्रतिबन्ध लगाउने घोषणा गरेको छ।
शनिबार राजधानीको सञ्चार समूहमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा बाँडिएको वक्तव्यमा नागरिक सर्वोच्चताको नाममा राष्ट्रपतिविरुद्ध आन्दोलन चर्काएको र उपराष्ट्रपति हिन्दीमा खाएको शपथको विषयमा विवाद झिकेर मधेशीमाथि खस ब्राम्हणवादी भाषा र संस्कृति लादन खोजेको भन्दै भदौं ७ गतेदेखि उनीहरुकै भाषामा ०भाषिक र सांस्कृतिक आन्दोलनको घोषणा गर्दै राष्ट्रिय पत्रपत्रिका, क्षेत्रीय पत्रपत्रिका र विद्युतीय सञ्चार माध्यम केवल टिभीसमेत प्रतिबन्ध लगाइएको उल्लेख छ। त्यसैगरी, कार्तिक नौ गतेदेखि सबै सरकारी कार्यालयमा नेपाली भाषामा कामकाज गर्न प्रतिबन्ध लगाउने भनी व्यक्तव्य उल्लेख छ।
पत्रकार सम्मेलनमा बोल्दै अध्यक्ष अमर यादवले नेपाली भाषाका पत्रिकाले मधेशीमाथि विभेद गरेको आरोप लगाउँदै मनले नमाने पनि बाध्य भएर यस्तो अप्रिय निर्णय गर्नु परेको बताए। उनले भने ‘नेपाली भाषामा प्रकाशित पत्रपत्रिकाहरु जहाँ त्यो भाषाभाषी बस्छन्, त्यही लगेर बिक्री वितरण गर्नू हाम्रो मधेशमा होइन, यदि मधेशमा बिक्री वितरण गर्ने हो भने हिन्दी भाषामा लेखेर ल्याउनू।’
उति नाम नसुनिएको यो पार्टीले गरेको आन्दोलनको घोषणाको प्रभाव कति पर्छ, त्यो आफ्नो ठाउँमा छ। तर खुलेआम यसरी संविधानप्रदत्त हक अधिकार खोस्ने भन्दै पत्रकार सम्मेलन गरी गरी घोषणा गर्नेलाई सरकारले कस्तो कारबाही गर्छ, हेर्न बाँकी छ। नत्र त जसले जे भनेर पत्रकार सम्मेलन गरे पनि हुने भो हाम्रो नेपालमा। प्रेस स्वतन्त्रताको ठेक्का लिएको नेपाल पत्रकार महासंघ र अन्य सम्बद्ध निकायले यसलाई कसरी लिन्छन् त्यो पनि हेर्न बाँकी नै छ।
हेर्नुस्, नेपाली भाषामा रोक लगाउने भनी नेपाली भाषामा लेखिएको प्रेस वक्तव्य-
उपराष्ट्रपति परमानन्द झाले लिएको हिन्दी भाषाको शपथलाई अमान्य घोषणा गरी नेपाली भाषामा शपथ लिन बाध्य पार्ने प्रयास भइरहेको भन्दै क्रुद्ध मधेश तराई फोरम नामक एक जातीय पार्टीले नेपाली भाषामा लेखिएका पत्रपत्रिका र विद्युतीय सञ्चार माध्यम तराईमा प्रतिबन्ध लगाउने घोषणा गरेको छ।
शनिबार राजधानीको सञ्चार समूहमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा बाँडिएको वक्तव्यमा नागरिक सर्वोच्चताको नाममा राष्ट्रपतिविरुद्ध आन्दोलन चर्काएको र उपराष्ट्रपति हिन्दीमा खाएको शपथको विषयमा विवाद झिकेर मधेशीमाथि खस ब्राम्हणवादी भाषा र संस्कृति लादन खोजेको भन्दै भदौं ७ गतेदेखि उनीहरुकै भाषामा ०भाषिक र सांस्कृतिक आन्दोलनको घोषणा गर्दै राष्ट्रिय पत्रपत्रिका, क्षेत्रीय पत्रपत्रिका र विद्युतीय सञ्चार माध्यम केवल टिभीसमेत प्रतिबन्ध लगाइएको उल्लेख छ। त्यसैगरी, कार्तिक नौ गतेदेखि सबै सरकारी कार्यालयमा नेपाली भाषामा कामकाज गर्न प्रतिबन्ध लगाउने भनी व्यक्तव्य उल्लेख छ।
पत्रकार सम्मेलनमा बोल्दै अध्यक्ष अमर यादवले नेपाली भाषाका पत्रिकाले मधेशीमाथि विभेद गरेको आरोप लगाउँदै मनले नमाने पनि बाध्य भएर यस्तो अप्रिय निर्णय गर्नु परेको बताए। उनले भने ‘नेपाली भाषामा प्रकाशित पत्रपत्रिकाहरु जहाँ त्यो भाषाभाषी बस्छन्, त्यही लगेर बिक्री वितरण गर्नू हाम्रो मधेशमा होइन, यदि मधेशमा बिक्री वितरण गर्ने हो भने हिन्दी भाषामा लेखेर ल्याउनू।’
उति नाम नसुनिएको यो पार्टीले गरेको आन्दोलनको घोषणाको प्रभाव कति पर्छ, त्यो आफ्नो ठाउँमा छ। तर खुलेआम यसरी संविधानप्रदत्त हक अधिकार खोस्ने भन्दै पत्रकार सम्मेलन गरी गरी घोषणा गर्नेलाई सरकारले कस्तो कारबाही गर्छ, हेर्न बाँकी छ। नत्र त जसले जे भनेर पत्रकार सम्मेलन गरे पनि हुने भो हाम्रो नेपालमा। प्रेस स्वतन्त्रताको ठेक्का लिएको नेपाल पत्रकार महासंघ र अन्य सम्बद्ध निकायले यसलाई कसरी लिन्छन् त्यो पनि हेर्न बाँकी नै छ।
हेर्नुस्, नेपाली भाषामा रोक लगाउने भनी नेपाली भाषामा लेखिएको प्रेस वक्तव्य-

यसपाली, नेपालमा कृष्णअष्टमी पर्ब

नमस्ते, अहिले म पाटनको कृष्ण मन्दिर अगाडि छु। यहाँ अहिले निकै भीड देखिन्छ। आजको रातलाई हिन्दू धर्मावलम्बीहरु मोहरात्रिका रुपमा मनाउने गर्छन्। आजै राति भगवान कृष्ण जन्मिएको भनिन्छ। आज रातभर पाटनको कृष्ण मन्दिरमा भक्तजनहरुको भीड लाग्छ। राति १२ बजेदेखि त भजन सुरु हुन थाल्छ। केही समयअघि अर्थात् राति नौ बजे कृष्ण मन्दिर पुगेर खिचेका केही दृश्य यहाँ राख्दैछु।
अहिले राति साढे नौ बजिसकेको छ। तर भीड हेर्नुस्, घटेको छैन, झन् बढेको बढ्यै छ। वरपरका मन्दिरहरुमा मानिसहरु बसिरहेका छन्। सबैको मुख उज्यालो देखेँ है मैले त।
लाइन व्यवस्थित छ। प्रहरीको उपस्थिति त्यति धेरै नभए पनि स्वस्फूर्त अनुशासन कायम छ।

निकै रमाइलो छ यहाँको वातावरण।
यी दाइ पाँच रुपैयाँ गोटा पर्ने दियो बालेर आरती गर्दै भगवानप्रति आफ्नो श्रद्धा दर्शाउँदैछन्।
आम्मामा, महिलाहरुको कति लामो लाइन हो। पुरुषहरुको त खासै लाइन देखिएन। ऊ त्यहाँसम्म मात्रै त हो। महिलाको भने सडकसम्मै पुगेको छ।
जतिसुकै लामो लाइनमा बस्नु परे पनि उनीहरु हतास देखिँदैनन्।
अब त पालो आइपुग्नै लाग्यो। उ उताबाट लाइन बस्नेहरुले गीत गाउन थाले। हैन तीजको गीत पो गाएछन् कि क्या हो !
यस्तो मयुरको प्वाँखको बिक्री पनि खुबै भइरहेको देखियो आजभोलि।
यो रात रमाइलो अनि साथ तिम्रो। सम्झेर राख्न मोबाइलबाट भए पनि खिचेँ है फोटो राम्रो।
यो मन्दिर १७ औं शताब्दीमा तत्कालीन पाटनका राजा सिद्धिनरसिंह मल्लले बनाउन लगाएका हुन्। काठमाडौँ उपत्यकाका अधिकांश मन्दिर प्यागोडा शैलिमा छन्। तर यो शिखर शैलीमा बनेको छ।
यो मन्दिरको अर्को एउटा विशेषता के हो भने यो पूरै ढुंगाबाट बनाइएको हो। नेपालको एक मात्र २१ गजुर भएको मन्दिर पनि यही हो।

अब फर्कने बेला भयो। जाँदाजाँदै पाटन दरबार क्षेत्रको यो एउटा फोटो पनि।
अहिले राति साढे नौ बजिसकेको छ। तर भीड हेर्नुस्, घटेको छैन, झन् बढेको बढ्यै छ। वरपरका मन्दिरहरुमा मानिसहरु बसिरहेका छन्। सबैको मुख उज्यालो देखेँ है मैले त।
लाइन व्यवस्थित छ। प्रहरीको उपस्थिति त्यति धेरै नभए पनि स्वस्फूर्त अनुशासन कायम छ।

निकै रमाइलो छ यहाँको वातावरण।
यी दाइ पाँच रुपैयाँ गोटा पर्ने दियो बालेर आरती गर्दै भगवानप्रति आफ्नो श्रद्धा दर्शाउँदैछन्।
आम्मामा, महिलाहरुको कति लामो लाइन हो। पुरुषहरुको त खासै लाइन देखिएन। ऊ त्यहाँसम्म मात्रै त हो। महिलाको भने सडकसम्मै पुगेको छ।
जतिसुकै लामो लाइनमा बस्नु परे पनि उनीहरु हतास देखिँदैनन्।
अब त पालो आइपुग्नै लाग्यो। उ उताबाट लाइन बस्नेहरुले गीत गाउन थाले। हैन तीजको गीत पो गाएछन् कि क्या हो !
यस्तो मयुरको प्वाँखको बिक्री पनि खुबै भइरहेको देखियो आजभोलि।
यो रात रमाइलो अनि साथ तिम्रो। सम्झेर राख्न मोबाइलबाट भए पनि खिचेँ है फोटो राम्रो।
यो मन्दिर १७ औं शताब्दीमा तत्कालीन पाटनका राजा सिद्धिनरसिंह मल्लले बनाउन लगाएका हुन्। काठमाडौँ उपत्यकाका अधिकांश मन्दिर प्यागोडा शैलिमा छन्। तर यो शिखर शैलीमा बनेको छ।
यो मन्दिरको अर्को एउटा विशेषता के हो भने यो पूरै ढुंगाबाट बनाइएको हो। नेपालको एक मात्र २१ गजुर भएको मन्दिर पनि यही हो।

अब फर्कने बेला भयो। जाँदाजाँदै पाटन दरबार क्षेत्रको यो एउटा फोटो पनि।
के ,लेलान् त अब उपराष्ट्रपतिले नेपालीमा शपथ
लेलान् त अब उपराष्ट्रपतिले नेपालीमा शपथ
सत्ता साझेदार दलहरुको बैठकले उपराष्ट्रपति परमानन्द झाले नेपाली भाषामा नै शपथ लिनुपर्ने अदालतको निर्णय कार्यान्वयन हुनुपर्ने निर्णय गरेका छन्। आज बसेको उनीहरुको बैठकले यस्तो निर्णय गरेको हो। हिजो सर्वोच्चले उपराष्ट्रपतिले नेपालीमा नै शपथ लिनुपर्ने फैसला गर्दै शपथ लिने हो कि नलिने हो बारे जानकारी दिन सरकारलाई आदेश दिएको थियो। शपथ नलिएसम्म उपराष्ट्रपतिको हैसियतले काम गर्न रोक लगाउन अन्तरिम आदेश भने अहिले नै दिन नपर्ने सर्वोच्चको फैसला थियो।
२२ दलको यस्तो निर्णयपछि मलाई नेपाली भाषा आउँदैन भनी नेपालीमा नै भन्ने उपराष्ट्रपतिले नेपाली भाषामा शपथ लेलान् कि नलेलान् त्यो निश्चित छैन। तर ‘जनता (वास्तवमा दलहरु भनेको क्या घुमाएर) ले भने बारम्बार नेपालीमा शपथ खान तयार छु’ भनेर उनले पहिले नै भनिसकेका छन्। हेरौँ उनले के निर्णय गर्ने हुन्।
तर, टुक्रिएको मधेसी जनअधिकार फोरमका एक गुटका अध्यक्ष विजयकुमार गच्छदारले दिएको जानकारी भने फरक छ। यस पटकलाई नेपालीमा नै शपथ लिन लाउने भने पनि सरकारले शपथसम्बन्धी विवाद टुग्याउन संविधान संशोधन गर्ने प्रस्ताव संसदमा लाने निर्णय दलहरुले गरेका रहेछन्। अर्को वर्षसम्म नयाँ संविधान नबनाउने दाउ हो कि क्या हो यिनीहरुको। नत्र किन नयाँ संविधानमा सबै व्यवस्था नगरी यही संविधानलाई फेरि संशोधन गर्न लागेका ?
जे होस्, संविधान संशोधन पछि भने अब शपथ सम्बन्धी विवाद नआउने भएको छ। किनभने संविधान संशोधन गरियो भने हिन्दी त के, चाइनिज भाषामा पनि शपथ लिन पाइनेछ। जुनसुकै भाषामा शपथ लिए पनि मान्य हुने प्रावधान संविधानमा थप्न लागिएको हो। शपथ अनुसार इमान्दारीले काम गर्यो कि गरेन भन्नेलाई प्राथमिकता दिनुको साटो त्यसको भाषालाई महत्त्व दिने काम अब हट्छ र उनीहरुका अनुसार।
सत्ता साझेदार दलहरुको बैठकले उपराष्ट्रपति परमानन्द झाले नेपाली भाषामा नै शपथ लिनुपर्ने अदालतको निर्णय कार्यान्वयन हुनुपर्ने निर्णय गरेका छन्। आज बसेको उनीहरुको बैठकले यस्तो निर्णय गरेको हो। हिजो सर्वोच्चले उपराष्ट्रपतिले नेपालीमा नै शपथ लिनुपर्ने फैसला गर्दै शपथ लिने हो कि नलिने हो बारे जानकारी दिन सरकारलाई आदेश दिएको थियो। शपथ नलिएसम्म उपराष्ट्रपतिको हैसियतले काम गर्न रोक लगाउन अन्तरिम आदेश भने अहिले नै दिन नपर्ने सर्वोच्चको फैसला थियो।
२२ दलको यस्तो निर्णयपछि मलाई नेपाली भाषा आउँदैन भनी नेपालीमा नै भन्ने उपराष्ट्रपतिले नेपाली भाषामा शपथ लेलान् कि नलेलान् त्यो निश्चित छैन। तर ‘जनता (वास्तवमा दलहरु भनेको क्या घुमाएर) ले भने बारम्बार नेपालीमा शपथ खान तयार छु’ भनेर उनले पहिले नै भनिसकेका छन्। हेरौँ उनले के निर्णय गर्ने हुन्।
तर, टुक्रिएको मधेसी जनअधिकार फोरमका एक गुटका अध्यक्ष विजयकुमार गच्छदारले दिएको जानकारी भने फरक छ। यस पटकलाई नेपालीमा नै शपथ लिन लाउने भने पनि सरकारले शपथसम्बन्धी विवाद टुग्याउन संविधान संशोधन गर्ने प्रस्ताव संसदमा लाने निर्णय दलहरुले गरेका रहेछन्। अर्को वर्षसम्म नयाँ संविधान नबनाउने दाउ हो कि क्या हो यिनीहरुको। नत्र किन नयाँ संविधानमा सबै व्यवस्था नगरी यही संविधानलाई फेरि संशोधन गर्न लागेका ?
जे होस्, संविधान संशोधन पछि भने अब शपथ सम्बन्धी विवाद नआउने भएको छ। किनभने संविधान संशोधन गरियो भने हिन्दी त के, चाइनिज भाषामा पनि शपथ लिन पाइनेछ। जुनसुकै भाषामा शपथ लिए पनि मान्य हुने प्रावधान संविधानमा थप्न लागिएको हो। शपथ अनुसार इमान्दारीले काम गर्यो कि गरेन भन्नेलाई प्राथमिकता दिनुको साटो त्यसको भाषालाई महत्त्व दिने काम अब हट्छ र उनीहरुका अनुसार।
Tuesday, August 11, 2009
सबाधान !! इजरायल सरकार ,साबधान !!
प्रबाशी कामदारहरूलाइ खेदॊ गर्न बन्द गर !
निर्वासनको विरुद्घ जन एकता हॊऔँ
शनिवार १५ अगष्ट २००९
तेलअभिब,इजरायल ।
कार्यक्रमः
Ø ६:०० बजे साँझ, हामीहरु तेलअभिब स्थीत रोथचील्ड बुलवार्ड र नहालत बिन्यामीन स्ट्रीटको केन्द्रमा भेला,जम्मा हॊऔँ ।
Ø ७:३० बजे साँझ, हामीहरु रॊडमार्चपास गर्दै लेभेन्सकी पार्कमा आइपुग्नेछौं जहाँ भब्य बिरोध र्याली आयोजना हुनेछ । एक साथ हामीहरूले भन्ने छौं:
बालबालीकाहरुलाई निष्कासन गर्ने धम्की बन्द गर ।
यिनिहरु इजरायली बालबालिका हुन्, उनिहरुलाई इजरायली नागरिक्ता दे ।
कामदारलाई निष्कासन गर्न बन्द गर ।
म्यानपावर कम्पनिहरु बिरुद कार्वाही गर।
जसले कामदारहरुलाई अवैधरुपमा लुटछ र गैरकानुनी बनाँउछ ।
घुमाँउरो ढोका बन्द गर।
अर्थात,
एक हात बाट बिदेशीकामदारहरूलाइ गैह्रकानूनी भनि निष्कासन गर्ने र अर्को हात बाट नयाँ कामदारहरूकै अत्याधिक लगानीमा इजरायल झिकाउने प्रवृतिले गर्दा प्रत्यक्ष रुपमा कामदारहरूको शोषणले म्यानपावर कम्पनि धनि भएका छन् अतःयस्लाइ बन्द गर।
आयॊजकः
प्रबाशी इजरायलका भिसा नभएका कामदारहरू र इजरायलमै जन्मेका बच्चाहरू
एबं इजरायलका सामाजीक संस्थाहरू
मानब अधिकारबादी संस्था, हटलाइन र काबलावभेद,
यूनाइटेड नेपाली कृष्टचीयन मण्डली,इजरायल ।
नमस्ते नेपाल चौतारी,परीवार,इजरायल ।
माल्का बेबीकेयर सेन्टर,इजरायल
Subscribe to:
Posts (Atom)


